หน้าเว็บ

วันอาทิตย์ที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2558

ทำบุญ วันวิสาขบูชา

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไว้เหมือนโกหก 

    วันวิสาขบูชา ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ซึ่งเป็นอีกหนึ่งวันสำคัญทางพุทธศาสนาของชาวไทย และชาวพุทธทั่วโลก โดยองค์การสหประชาชาติได้ยอมรับญัตติที่ประชุมกำหนดให้วันวิสาขบูชาเป็นวันสำคัญของโลกโดยเรียกว่า Vesak Day ตามคำเรียกของชาวศรีลังกา เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2542 และกำหนดให้วันวิสาขบูชาเป็นวันหยุดของสหประชาชาติอีก 1วันด้วย      และพอดีว่าคุณครูที่โรงเรียนของลูกสาว ก็บอกกับนักเรียนว่า ให้นักเรียนไปวัดในวันวิสาขบูชาด้วย โดยให้ถ่ายรูปตัวเอง มาส่งคุณครูด้วย ผมเองก็พึ่งจะเคยได้ยินเหมือนกัน เหมือนบังคับให้นักเรียนต้องไปวัดทางอ้อม แต่ผมชอบนะครับสำหรับความคิดแบบนี้ ผมก็เลยถามกับลูกสาวไปว่า แล้วเอารูปไปส่งคุณครูทางไหน ลูกสาวตอบว่าก็ทาง เฟสบุคส์ (Facebook) ไง... โอโห้ เดี๋ยวนี้มันทันสมัยกันขนาดนี้เลยรึ ส่งงานทางเฟสบุคส์ เอาเป็นว่าเราวกกลับมาเรื่องไปวัดทำบุญดีกว่าครับ วัดที่เลือกก็คือวัดสิงห์ และวัดเจดีย์ทอง ทั้งสองวัดนี้อยู่ที่อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี เพราะเป็นวัดที่ยังไม่เคยไปและไม่ไกลจากบ้านมากเท่าไหร่นัก โดยวัดแรกที่ไปก็คือวัดสิงห์ พิกัด GPS คือ 14.0540023,100.5404266 การเดินทางใช้ถนนสายปทุมธานี-สามโคก ประมาณ 3 กิโลเมตร จะมีทางแยกขวาเข้าวัด เป็นวัดเก่าแก่ซึ่งยังปรากฏเจดีย์ โบสถ์ วิหารเก่าแก่ ควรค่า
แก่การศึกษาด้านประวัติศาสตร์โบราณคดี ภายในโบถส์ของวัดสิงห์ ซึ่งเห็นเขาบอกว่ามีพระหน้ายิ้ม กับพระหน้าบึ้งประดิษฐานอยู่ แต่ว่าผมดูไม่ออกอ่ะครับไม่รู้ว่าองค์ไหนหน้ายิ้ม หรือองค์ไหนหน้าบึ้ง รู้แต่รูปนี้เป็นรูปที่ลูกสาวต้องการอย่างยิ่งเพื่อไปส่งคุณครู แต่ไม่รู้คุณครูจะเชื่อหรือเปล่า เพราะเห็นแต่ข้างหลังของลูกสาว แต่ลูกสาวบอกว่าคุณครูจำได้อยู่แล้ว...
พอออกจากโบสถ์ ก็จะต้องไปนมัสการต่อที่บนศาลา ซึ่งจะมีพระพุทธรูปสำคัญของวัดคือ หลวงพ่อโต พระพุทธรูปลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย สมัยกรุงศรีอยุธยา พระพุทธไสยาสน์ (หลวงพ่อเพชร) นอกจากนี้ยังมีโกศบรรจุอัฐิหลวงพ่อพญากราย ซึ่งเป็นพระมอญธุดงค์มาจำพรรษาที่วัดสิงห์ บนกุฎิของวัดมีพิพิธภัณฑ์ เก็บรักษาของเก่า ได้แก่ ตุ่มสามโคก แท่นบรรทมของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อครั้งเสด็จประพาสเมือง สามโคก ใบลานอักษรมอญ ตู้พระธรรม, และอื่นๆ อีกมากมาย 
     หลังจากที่กราบ หลวงพ่อโต และหลวงพ่อเพรชเรียบร้อยแล้ว ก็พอดีมีคุณยายที่อยู่บนศาลา แนะนำว่าให้ลองแวะดูที่เตาเผาตุ่มโบราณ ซึ่งอยู่เยื้องๆ กับประตูทางเข้าวัดไปทางซ้ายมือ ประมาณ 50 เมตร ซึ่งจะเห็นตุ่มหรือโองวางอยู่ด้านหน้า และมีป้ายหินอ่อนเกะสลัก เป็นนิราศภูเขาทอง


"ถึงสามโคกโศกถวิลถึงปิ่นเกล้า
พระพุทธเจ้าหลวงบำรุงซึ่งกรุงศรี
ประทานนามสามโคกเป็นเมืองตรี 
ชื่อปทุมธานีเพราะมีบัว"


โบราณสถานเตาโอ่งอ่าง
หมู่ 2 ต.สามโคก อ.สามโคก จ.ปทุมธานี

อันนี้ต้องขอโทษผมลืม เช็คอิน เลยไม่มีพิกัด GPS มาโชว์ แต่ว่าเยื้องๆ จากประตูวัดสิงห์ มาทางซ้ายมือตามที่คุณยายแนะนำจริงๆ ครับ หลังจากที่แวะถ่ายรูปเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราก็มุ่งหน้าสู่วัดที่สอง นั่นก็คือ วัดเจดีย์ทอง วัดเจดีย์ทองเป็นอีกหนึ่งวัดที่ติด แม่น้ำเจ้าพระยา ไม่ใกล้-ไม่ไกลจาก วัดโบสถ์ ที่มีสมเด็จพุทธาจารย์โต องค์ใหญ่ มากนัก พิกัด GPSที่เช็คเอาไว้คือ 14.0862974,100.5244985 พอขับรถเข้าไปถึงด้านหน้าวัดที่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ก็จะเห็น เจดีย์สีทอง สวยงามมาก 


เลยเก็บรูปมาให้ดูหลายๆ มุม และรวมถึงมุมแม่น้ำเจ้าพระยาด้วย ผมชอบวัดที่ติดแม่น้ำอยู่ 1 เรื่องก็คือ ลมที่พัดตลอดเวลา แม้ว่าอากาศจะร้อนบ้าง เพราะตอนนั้นก็ประมาณใกล้ๆ เที่ยง แต่ลมพัดตลอดเวลาเลย ทำให้อากาศไม่ร้อนมากเท่าไหร่

กราบพระ ทำบุญ ถวายสังฆทาน และที่สำคัญคือได้พาแม่ไปเที่ยวในวันวิสาขบูชา หลังจากนั้นเราก็ขับรถกลับมาบ้าน แต่ก่อนกลับบ้านเราก็แวะหาอาหารกลางวันกินกันก่อนครับ แล้วตอนเย็นเย็นๆ เราก็ค่อยออกไปเวียนเทียนกันอีกครั้งที่วัดแถวๆ บ้าน 

ขอขอบคุณ


โดย: K.C.A.N

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น