หน้าเว็บ

วันเสาร์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

บันทึกกิจกรรม วันวิสาฯ


รูปนี้ถูกถ่ายจากโทรศัพท์มือถือของผม ในค่ำคืนวันวิสาขบูชาที่ 20/05/2016 ที่ผ่านมา ณ ด้านหน้าของโบสถ์ วัดเขียนเขต เป็นการพาลูกสาวคนโตมาเวียนเทียน ซึ่งบอกตรงๆ ว่านานมากแล้วที่ไม่ได้มาเวียนเทียนกัน ลูกสาวตั้งใจอย่างมากที่จะมาเวียนเทียนในค่ำคืนนี้  ขนาดออกจากบ้านไปหาซื้อดอกบัวตั้งแต่ช่วงบ่ายๆ และยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่จะออกจากบ้านประมาณ 18:30 เห็นว่าฟ้ามืดมาก และแนวโน้มว่าฝนจะตกมากกว่า 80% ก็สอบถามเขาว่ายังอยากจะไปอยู่หรือเปล่า เขาก็ยืนยันว่าอยากไป ก็เลยเตรียมถุงพลาสติกไว้ใส่กระเป๋าสตางค์ และโทรศัพท์มือถือไปด้วย เตรียมดอกไม้ ธูป เทียน และไม้ขีดไฟใส่กระเป๋าผ้าเรียบร้อย และก็เตรียมร่ม 1คันด้วย จากนั้นก็ขับมอเตอร์ไซด์ออกมาจอดเอาไว้หน้าหมู่บ้าน ซึ่งตอนนั้นฝนยังไม่ตก แต่ลมค่อนข้างแรงเลยทีเดียว จากหน้าหมู่บ้านผมเดินไปวัดเขียนเขตก็ไม่น่าจะเกิน 500-700เมตร เรียกว่าถึงหน้าโบสถ์เลยครับ เป็นการออกกำลังกายหลังอาหารค่ำด้วย เรามาถึงหน้าโบสถ๋ประมาณ 1ทุ่ม ก็พอดีกับเจ้าอาวาสท่านกำลังเทศน์ในเรื่องความสำคัญของวันวิสาขบูชาอยู่พอดี ก็ยืนฟังอยู่ไม่ถึง 5นาทีตอนแรกก็คนเยอะมาก อยู่ๆ ฝนก็ตกลงมาอย่างแรง ผู้คนเลยแตกฮือ ต่างคนต่างกระจายหลบฝนกันใหญ่ ผมกับลูกสาวเลยต้องถอยมาหลบอยู่ใต่ซุ่มประตูทางเข้า... ก็เลยได้รูปๆ นี้มา มาถึงตอนนี้พึ่งจะรู้ว่าลืมร่มเอาไว้ที่ตะกร้าหน้ารถมอเตอร์ไซด์ ที่อยู่หน้าหมู่บ้าน... 

หลังจากที่หลวงพ่อเทศน์เสร็จประมาณอีกไม่เกิน 5นาทีหลังจากฝนตก หลวงพ่อก็บอกให้เริ่มเวียนเทียน โดยให้ขึ้นมาเวียนอยู่รอบๆ ระเบียงของโบสถ์แทนที่จะเดินอยู่ด้านล่าง เพราะว่าฝนยังตกหนักอยู่มาก ประชาชนต่างก็วิ่งกรูขึ้นไปเพื่อจะได้เวียนเทียน ตามหลังพระสงฆ์ ซึ่งก็รวมผมกับลูกสาวด้วย... แต่ด้วยความที่คนเยอะมาก ประกอบกับระเบียงค่อนข้างแคบก็เลยต้องยืนรออยู่บริเวณบันไดนาน เลยทำให้ตัวเปียกหมด แต่ก็ไม่ย่อท้อในที่่สุดก็ได้ขึ้นไปเดินเวียนเทียนอยู่ด้านบนรอบโบสถ์ ซึ่งต้องบอกว่าคนเยอะมาก เลยต้องเดินๆ หยุดๆ ประมาณ 1รอบ ฝนก็เริ่มจะหยุดตก ผมและลูกสาว และคนอื่นๆ ก็เริ่มเดินลงมาเวียนเทียนต่อทางด้านล่างของโบสถ์อีก 2 รอบ เสื้อผ้า กระเป๋าผ้าก็เปียกหมดครับ รวมถึงธูปและเทียนที่ถืออยู่ด้วย หลังจากนำธูปและเทียนไปปักไว้ที่กระถางธูปแล้ว ก็พอดีกับที่ท่านเจ้าอาวาสประกาศว่า หลังจากที่พระสงฆ์ ออกจากโบสถ์แล้ว สามารถเข้าไปกราบพระประธานในโบสถ์ได้ เลยบอกลูกสาวว่าไหนๆ ก็มาแล้วรอเข้าไปกราบพระในโบสถ์ก่อนค่อยกลับแล้วกัน บอกตรงๆ ว่าตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่ปทุมธานีก็ 10ปีกว่าแล้ว ยังไม่เคยมากราบของพรกับพระประธานในโบสถ์ของวัดเขียนเขตนี้เลยครับ เคยแต่ยกมือไหว้จากข้างนอกเวลาขับรถผ่านไป ผ่านมา ซึ่งหลังจากที่ได้เข้าไปภายในโบสถ์ก็ต้องบอกว่าสวยมาก ตามรูปที่ลูกสาวเก็บภาพเอาไว้ ก็ต้องให้เครดิตภาพกับเขาเอาไว้ด้วยครับ

ผมเองก็อยากให้ลูกสาวได้คิดว่า วันนี้เขาตั้งใจจะทำอะไรแล้ว แม้จะมีอุปสรรค์เข้ามามากมายเพียงใด เขาก็ต้องฟันผ่าทุกอุปสรรค์ที่เข้ามา จนในที่สุดเขาก็ทำได้ตามเป้าประสงค์ที่ตั้งไว้ นั่นก็คือได้เวียนเทียน ซึ่งอีกหนึ่งบทเรียนที่อยากจะบอกกับเขา 

ไม่ใช่ว่าพอพบเจอกับอุปสรรค์ก็หลบ เปลี่ยนเป้าหมายใหม่ แบบนี้ไม่ดีกับชีวิตแน่ๆ เพราะเหมือนกับคนโลเล ดั่งที่คนโบราณว่า "ไม่หลักปักขี้เลน", "เหยียบขี้ไก้ไม่ฝ่อ", และอื่นๆ

BY : K.C.A.N
สนับสนุนโดย ชุดแปลงรางนีออนเพื่อความประหยัด

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น