หน้าเว็บ

วันอาทิตย์ที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2560

ต้นตระกูล

ต้นตระกูลของอาม้า

ผมก็ได้เห็นแต่รูปนี้แหละครับ แม่ผมบอกว่าเป็น "เหล่าเหล่ากง" "เหล่าเหล่าม่า" คือพ่อกับแม่ ของ"อาม่า"ของผม "อาม่า"ก็คือแม่ของแม่ผมเอง... "เหล่าเหล่ากง" "เหล่าเหล่าม่า" ท่านทั้งสองอพยพมาจากประเทศจีน น่าจะมากกว่า 100ปีที่แล้ว แม่เล่าให้ฟังว่า ที่ประเทศจีนในสมัย 100กว่าปีก่อน จะแห้งแล้งมาก ปลูกอะไรก็ไม่ผลผลิต หากินยากลำบาก ลูกก็เยอะเลยตัดสินใจอพยพ โดยนั่งเรือสำเภามาจากประเทศจีน เหมือนในหนังเลยครับ มาขึ้นฝั่งที่พระประแดงนี่แหละ คิดดูว่าพาลูกๆ มาด้วย 7คน จะลำบากขนาดไหน แม่ยังเล่าให้ฟังต่อว่า "เหล่าเหล่ากง" "เหล่าเหล่าม่า"  มีลูกทั้งหมด 8คน เป็นผู้ชาย 6 และผู้หญิง 2คน ดังนี้

ลูกคนโตเป็นผู้ฃาย ผมต้องเรียกว่า "เหล่า-ตั่ว-กู๋" ตอนนี้ครอบครัวย้ายกลับไปประเทศจีน (เสียชีวิตแล้ว)
ลูกคนที่สองเป็นผู้หญิง ผมต้องเรียกว่า "เหล่า-ตั่ว-อี๋" ขายก๋วยเตี๋ยวอยู่แถวๆ หัวลำโพง (เสียชีวิตแล้ว)
ลูกคนที่สามเป็นผู้หญิง ก็คืออาม่าของผมเองครับ (เสียชีวิตแล้ว)
ลูกคนที่สี่เป็นผู้ชาย ผมต้องเรียกว่า "เหล่า-ยี่-กู๋" ขายล๊อตเตอรี่แถวคลองสาน (เสียชีวิตแล้ว)
ลูกคนที่ห้าเป็นผู้ชาย ผมต้องเรียกว่า "เหล่า-ซา-กู๋" อยู่ที่บ้านพระประแดง (เสียชีวิตแล้ว)
ลูกคนที่หกเป็นผู้ชาย ผมต้องเรียกว่า "เหล่า-ซี-กู๋" อยู่ที่บ้านพระประแดง (เสียชีวิตแล้ว)
ลูกคนที่เจ็ดเป็นผู้ชาย ผมต้องเรียกว่า "เหล่า-โง่ว-กู๋" ครอบครัวย้ายกลับไปประเทศจีน (เสียชีวิตแล้ว)
ลูกคนสุดท้องเป็นผู้ชาย ผมต้องเรียกว่า "เหล่า-โซย-กู๋" เป็นคนเดียวที่เกิดในประเทศไทย (เสียชีวิตแล้ว)

เรียกว่ารุ่นที่สองในตระกูลของแม่ผมก็จากโลกนี้ไปหมดแล้ว แม่ผมก็เป็นรุ่นที่สาม ก็เป็นพี่สาวคนโต (ตั่วแจ้) ในรุ่นนี้เลยครับ อายุปีนี้ 2560 ก็ 80ปีพอดี เกิดปี 2480

ตอนที่ผมได้ 2-3ขวบ ก็มีอยู่ช่วงชีวิตหนึ่งจำไม่ได้ว่านานขนาดไหน แต่แม่ผมเล่าให้ฟังว่าประมาณเกือบๆ 1เดือนที่ พ่อกับแม่ผมพามาฝากกับอาม่า ผมก็ได้เล่นซนอยู่ที่บ้านพระประแดงแห่งนี้แหละครับ รู้แต่ว่าตอนผมเป็นเด็กๆ ที่บ้านนี้เข้าจะทำผ้าถุงกันครับ ตั้งแต่ย้อมผ้า ตากผ้า ตัดผ้าเป็นชิ้น ทั้งสกรีนโลโก้ และพับใส่ถุง ก็เรียกว่าเป็นโรงงานเล็กๆ ต้นแบบ SME. ในสมัยปัจจุบันนี้ละมั้ง
บ้านพระประแดง บ้านไม้หลังใหญ่ที่ชั้นที่สองมีห้องมากกว่า 5-6ห้อง สมัยก่อนก็จะเป็นห้องนอนของเหล่ากู๋ แต่ละคนรวมถึงอาม่าผมด้วย แต่ปัจจุบันบ้านพระประแดง เป็นสมบัติของคนรุ่นที่สามที่ผมเรียกว่า "กู๋" แต่ก็ร้างไม่มีคนอยู่ เพราะอากู๋ เขาย้ายไปอยู่ที่เชียงใหม่กัน น่าเสียดายมากถ้าหากว่าเป็นเป็๋นคนที่มีเงินมากๆ ก็อยากจะเปิดบ้านหลังนี้ใหเป็นพิพิธภัณฑ์ ให้คนรุ่่นหลังได้เห็นบ้านของคนเมื่อ 100ปีที่แล้ว ลืมบอกไปว่าด้านหลังของบ้านเป็นคลองด้วยนะครับ เรียกว่าบรรยายกาศดีเลยที่เดียว ข้าวของเครื่องใช้เก่าๆ ก็ยังมีให้เห็นเยอะ รูปทั้งสองข้างบน ผมถ่านเอาไว้เมื่อปี 2013 เดือน 3 วันที่ 9 ตอนที่พาแม่ผมไปเยี่ยม เหล่า-โซย-กู๋ ตอนที่แกไม่สบาย แว๊บเดียว 4ปี เร็วมาก

เวลาเป็นสิ่งเดียวที่ไม่เคยรอใครจริงๆ ไม่สามารถหยุดมันได้ด้วย และที่สำคัญที่สุดคือไม่สามารถเอากลับคืนกลับมาได้ด้วย ดังนั้นทำทุกวินาทีให้มีค่ากันนะครับ อย่าปล่อยให้เวลามันผ่านไปเฉย โดยไม่เกิดประโยชน์

ขอบันทึกเอาไว้เป็นตัวเชื่อมของกาลเวลา เล่าเรื่องราวในอดีตสู่ปัจจุบัน และส่งต่อไปในอนาคต...

BY: K.C.A.N

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น