ร่ำรวย เย็นตาโฟ

     ชื่อบล๊อกก็คงจะบอกได้ในระดับนึงว่าจะเขียนเรื่องอะไร ใช่แล้วครับเป็นชื่อร้านก๊วยเตี๋ยวร้านหนึ่งที่อยู่แถวๆ บ้าน โดยเป็นร้านก๊วยเตี๋ยวเล็กๆ ร้านหนึ่งตั้งอยู่ทีถนนรังสิต-นครนายก ระหว่างสะพานคลองสอง กับสะพานคลองสาม โดยร้านตั้งอยู่ที่ด้านหน้าของโครงการพฤกษาอเวนิวคลองสอง ติดๆ กับธนาคารอาคารสงเคราะห์ สาขารังสิต  (ฝั่งขาออกไปนครนายก) ซึ่งโดยส่วนตัวผมชอบรสชาติของก๊วยเตี๋ยวร้านนี้มาก น้ำซุปร้อนตลอดทุกครั้งที่ไปกิน ลูกชิ้นก็อร่อย ไม่มีกลิ่นคาว แม่ค้าลวกเส้นเส้นต่างๆ ก็ลวกได้สุกกำลังดี ไม่เละ และไม่แข็งเกินไป   

    โดยครั้งแรกที่เข้าไปกินก็แบบไม่ได้ตั้งใจ พอดีภรรยาบอกให้แวะซื้อน้ำยาล้างจานเข้ามาด้วย และให้กินข้าวเข้ามาเลย เพราะว่าที่บ้านไม่มีกับข้าว และแกก็รู้สึกไม่ค่อยสบาย เลยไม่อยากกินอะไร  ซึ่งตอนนั้นก็กำลังขับผ่าน ธนาคารอาคารสงเคราะห์พอดี และเห็นป้ายร้านสะดวกซื้อ 7-11   ที่ด้านหน้าของโครงการพฤกษาอเวนิวคลองสอง เลยแวะเพื่อซื้อน้ำยาล้างจานให้ภรรยา 



    และบริเวณด้านหน้า ก็จะมีร้านขายอาหารอยู่หลายร้าน ทั้งร้านบะหมี่เกี๊ยวชื่อดัง ร้านข้าวมันไก้ รวมถึงร้านก๊วยเตี๋ยวร้านนี้ด้วย ซึ่งบังเอิญวันนั้น ผมจอดรถอยู่ตรงด้านร้านนี้พอดี เลยแวะกิน โดยครั้งแรกที่สั่งคือ บะหมีน้ำเย็นตาโฟ หลังจากชามนั้นเป็นต้นมา ร้านนี้กลายเป็นร้านประจำของผมเลย 

    ได้เคยพาภรรยาไปนั่งกิน ภรรยายังชอบมาก บอกว่าเส้นปลาหมือนร้านดังๆ อย่างร้านเจียง  แต่ราคาถูกกว่าครึ่งๆ เลย หลังจากนั้นร้านนี้ก็แทบจะเป็นร้านของครอบครัวเลยทีเดียว 

    มีอยู่ครั้งนึงหลังจากรับภรรยาที่นวนคร และขับรถกลับบ้าน ก็สอบถามภรรยาผมว่าวันนี้มีอะไรกินไหม หิวมาก ตอนเที่ยงไม่ได้กินข้าว เพราะตอบราคาลูกค้าไม่เสร็จ ภรรยาผมก็บอกว่าไปแวะกินก๊วยเตียวที่ร้านกิ๊กเธอซิ... เป็นอันรู้กันว่าแวะที่ร้านร่ำรวย เย็นตาโฟ ฮ่าๆๆ 

    อีกเรื่องที่ประทับใจของร้านนี้ก็คือตัวคนขายนี่แหละ มีให้ก๊วยเตี๋ยวคุณยายเร่ร่อนที่อยู่แถวๆ นั้นกินฟรีแทบทุกวันด้วย แสดงให้เห็นถึงน้ำใจคนไทย ขนาดเศรษฐกิจไม่ค่อยจะดี น้ำมันแพงมากอย่างโหด แต่น้องเขาก็ยังไม่ขึ้นราคาก๊วยเตี๋ยว แถมยังใจดีให้ยายกินฟรีอีก ก็เรียกได้ว่าอร่อยทั้งรสชาติของก๊วยเตียว และความใจดีของคนขายด้วย ทำให้ผมยิ่งกลายเป็นแฟนคลับของร้านนี้เข้าไปอีก

    น้องเขาบอกว่าร้านเปิดตั้งแต่ 15:00 - 21:00 แทบทุกวัน นอกจากมีธุระจริงๆ ถึงจะหยุด แต่ก็มีบางช่วงถ้ามันเงียบมากก็จะเก็บเร็วขึ้นบ้าง 

    ก็ไม่อยากให้คนดีๆ และก๊วยเตียวรสชาติดีๆ หายไป เลยอยากจะช่วยน้องเขาซักหน่อย จึงเป็นที่มาของ บล๊อกนี้แหละครับ  คนที่อาศัยอยู่ย่านนี้ ก็สามารถแวะอุดหนุนร้านน้องเขาได้นะครับ ลองไปชิมกันดูว่าอร่อยเหมือนอย่างทีผมบอกเอาไว้ไหม... 

    ขอให้น้องเขา ร่ำรวยความใจดี และเงินทองตามชื่อร้าน 
    ตำแหน่งพิกัดร้าน ==> ร้านร่ำรวยเย็นตาโฟ

By: K.C.A.N

แปลงแบตเตอรี่จักรยานไฟฟ้า

    จักรยานไฟฟ้าที่คุณภรรยาซื้อมาเมื่อเกือบๆ 3ปีก่อนในปลายยุคสมัยลุงตู่ ที่ให้เอาค่าใช้จ่ายมาลดหย่อนภาษี เมื่อกาลเวลาผ่านไป 2ปีเศษ แบตเตอรี่ก็เสื่อมไปตามสภาพ อาการเริ่มแรกคือชาร์จแป๊บเดียวก็เต็ม และวิ่งได้แป๊บเดียวก็หมด 

    จึงได้แกะออกมาดูแล้วปรากฎว่าไม่ใช่แบตฯ ลิเธียมตามที่ได้โฆษณาเอาไว้เลย แต่เป็นแบตฯ แห้งธรรมดาทั่วๆ ไป 4ก้อนต่อแบบอนุกรมกัน ทำให้ได้แรงดันรวมคือ 48V โดยตาม Name plate ที่ระบุบนแบตฯ มีขนาด 12V 12.2Ah (6-DZ-12.2) ทั้ง 4ก้อน และมีอยู่หนึ่งก้อนที่แบตฯ บวมมากจนพลาสติกที่หุ้มบวมออกมาข้างนอกกันเลยทีเดียว

    ได้ลองนำเบอร์ของแบตฯ เข้าไปค้นหาในเว็บขายสินค้าออนไลน์ต่างๆ แล้วราคาก้อนละสี่ร้อยกว่าบาท 4ก่อน ก็เกือบ 2พันบาท แต่เป็นขนาด 12V12AH (6-DZ-12) ผมก็กำลังจะสั่งซื้อแบตฯ มาเปลี่ยนใหม่ แต่ภรรยาผมกลับบอกว่ามันแพง และก็ใช้ได้แค่ 2ปีเศษ ก็ต้องเปลี่ยนอีกแล้ว แบบนี้ซื้อคันใหม่ที่เป็นแบตฯ แบบลิเธียมคุ้มกว่าอีกใช้ได้นานกว่าด้วย

    ผมเองฟังแล้วก็เลยงง ทำไมรวยจังหว่า จากนั้นก็เลยหยุดรอว่าเขาจะเอายังไง จนเวลาผ่านไปอีกหลายเดือน รถฝุ่นจับแบบอย่างเก่าเลย ก็ยังไม่เห็นจะทำอะไรซักอย่าง... เลยถามภรรยาผมอีกทีว่าตกลงจะซื้อคันใหม่ หรือจะให้ซื้อแบตฯ มาเปลี่ยนเห็นจอดเอาไว้เหมือนทิ้งเลย กลับโดนเขาบอกว่าที่พูกหมายถึงให้เปลี่ยนจากแบตฯ แห้งธรรมดาให้เป็นแบตฯ ลิเธียมต่างหาก ไม่ได้จะซื้อคันใหม่เลย... ก็เห็นเธอเงียบๆ  ก็คิดว่ากำลังหาแบตฯ ลิเธียมที่ใช้กันได้อยู่... 

    เป็นงั้นไป กลับกลายเป็นเราเองที่ผิดซินะ... เลยได้หาแบตฯ ลิเธียมที่จะใส่กับรถได้ ในความจริงอยากได้แบบ 13S4P (อนุกรม 13ก่อนและต่อขนานกัน 4ก้อน) เพื่อให้จ่ายกระแสไฟได้เยอะๆ แต่ว่าเท่าที่หาได้ในตลาดบ้านเรา จะเป็นแค่ 13S3P ลิเธียมแบตฯ เท่านั้น ก็มีราคาให้เลือตั้งแต่ 8xx - 1,8xx กันเลยทีเดียว   
    
    13x3 = 39ก้อน เป็นแบตฯ ลิเธียมไอออน 3.7V ต่ออนุกรมกัน 13 ก้อนจะได้แรงดันอยู่ที่ 48.1V และนำมาต่อขนานกันทั้งหมด 3ชุด เพื่อเพิ่มกระแสไฟฟ้า แต่ถ้าหากว่าแบตฯ ทั้ง 39ก้อน มีก้อนใดก้อนหนึ่งเสื่อมหรือเสีย ก็จะทำให้แบตฯ ทั้งหมดจ่ายกระแสได้น้อยลงตามไปด้วย ดังนั้นที่ราคาถูกๆ อันนี้ผมก็คงจะตัดทิ้งไว้ก่อนครับ บอกเลยว่าไม่มั่นใจเลย 

    ในใจคือเอาราคาแบตฯ แห้งเป็นตัวตั้งก่อนเลย โดยราคาแบตฯแห้ง 4ก้อนอยู่ที่ประมาณ 1,600บาท ดังนั้นแบตฯ ลิเธียม ก็อาจจะแพงกว่าซักนิดหน่อย หรือเท่าๆ กันก็น่าจะได้อยู่ จึงได้เลือกอยู่เจ้านึง 13S3P ที่มีป้ายรับประกันสินค้า 1ปี ติดอยู่ เพราะเท่าที่ดูหลายเจ้าก็ไม่มีการรับประกัน ในส่วนของราคาก็แพงกว่าแบตฯ แห้งประมาณ 200บาท ก็เลยเลือกซื้อจากที่นี่

    หลังจากที่ได้รับสินค้าแล้ว ก็ถึงตอนติดตั้งกับรถ ปัญหาคือแบตฯ มันยาวเกินถาดใส่แบตฯ อันเดิม จนต้องถอดถาดใส่แบตฯ ทิ้ง และเมื่อถอดถาดออก ปัญหาที่ตามมาก็คือ ถ้าหน้าฝนจะทำยังไง ยิ่งเป็นแบตฯ ลิเธียมโดนน้ำแล้วติดไฟและดับไม่ได้ด้วย

    หลังจากที่ได้รับสินค้าแล้ว ก็ถึงตอนติดตั้งกับรถ ปัญหาคือแบตฯ มันยาวเกินถาดใส่แบตฯ อันเดิม จนต้องถอดถาดใส่แบตฯ ทิ้ง และเมื่อถอดถาดออก ปัญหาที่ตามมาก็คือ ถ้าหน้าฝนจะทำยังไง ยิ่งแบตฯ        ลิเธียมโดนน้ำแล้วติดไฟและดับไม่ได้ด้วย  "_"!

    ที่คิดได้คือพยายามซีลเจ้าแบตฯ ด้วยพลาสติกจนแน่นหนา อย่างน้อยก็น่าจะป้องกันละอองน้ำที่กระเด็นมาโดนได้ และก็บอกกับทุกๆ คนในบ้านว่าห้ามขับรถลุยน้ำที่ท่วมเด็ดขาด แต่ถ้าแค่ถนนที่เปียกๆ ไม่มีน้ำท่วมขัง สามารถขับผ่านได้  ตอนนี้ก็กำลังหาฟิวเจอร์บอร์ดมาปิดข้างล่างเพื่อลดน้ำกระเด็นโดน

    ใครมีขอเสนอแนะดีๆ แนะนำบ้างครับ ฝากความเห็นเอาไว้ให้ด้วยครับ

@kcan9 จะอยู่ได้นานไหม ต่อ 1การชาร์จ และตลอดอายุการใช้งาน จะได้กี่ปี... #คืนชีพ #แปลงแบตฯ #ลิเธียมไอออน #48v15ah ♬ เสียงต้นฉบับ - Kitti_Kh

BY:    K.C.A.N

Fix PRO ซอฟแวร์แจ้งซ่อมอัจริยะ

    เป็นเรื่องที่น่าปวดหัวมากกับการแจ้งซ่อม กำหนดเวลาที่แน่นอนไม่ได้ แจ้งไปแล้วแต่ช่างบอกไม่ได้รับเรื่องบ้าง ช่างกำลังวุ่นวายกับงานซ่อมอื่นๆ อยู่แล้วก็ลืมบ้าง หรือไม่ พอช่างมาแล้วก็บอกว่าอะไหล่ที่เตรียมมาไม่พอ เพราะคนแจ้งอธิบายไม่ชัดเจน ต้องกลับไปเตรียมของก่อนแล้วมาใหม่ นั่นคือการรอ และรอ กว่าจะได้คิวซ่อม บางครั้งก็รอนานจนลืม... ใครเคยประสบปัญหาแบบนี้ภายในองค์กรบ้าง ?

        ปัญหาทั้งหมดจะหมดไปด้วยซอฟแวร์ที่มีชื่อว่า Fix PRO The breakdown Maintenance & Equipment Management Software  ซอฟแวร์ที่ถูกพัฒนาขึ้นโดยคนไทย เพื่อช่างไทยทุกคน โดยซอฟแวร์จะแบ่งออกเป็น 3ส่วนหลักๆ คือ

    1) ผู้แจ้ง  โดยการให้มี Account ในการแจ้งซ่อมได้ไม่จำกัด ใครๆ ในองค๋กร ก็สามารถแจ้งปัญหาให้ทางแอดมินช่างให้รู้ปัญหา เพื่อแจ้งให้มาซ่อมได้ ซึ่งสามารถแจ้งผ่านระบบ QR code ที่ติดอยู่บนอุปกรณ์ หรือถ้าไม่มีระบบ QR code ก็สามารถแจ้งเป็นลายลักษณ์อักษร และเป็นรูปภาพ/VDOได้ 

    2) แอดมิน เป็นผู้รับเรื่องทุกอย่างจากผู้แจ้งถูกๆ คน และเป็นคนประสานการจ่ายงานให้กับช่างในทีม ตามคิวงานเพื่อให้ช่างไปดำเนินการซ่อมตามที่ได้รับแจ้ง  ติดตามงานซ่อมของช่างในทีม เบิกจ่ายอะไหล่ และอื่นๆ ซึ่งจำนวนแอดมินสามารถแบ่งได้ตามแพ็คเก็จ

    3) ช่าง รับงานจากแอดมิน ผ่านระบบ Pop Lite (คล้าย Line แต่ใช้ฟรี), E-mail, หรือผ่าน Line (มีค่าใช้จ่ายเพิ่มรายปี) เข้าไปทำการซ่อมตามคิวงานที่ทางแอดมินส่งงานมาให้ผ่านระบบ สามารถเบิกรายการอะไหล่ต่างๆ และสามารถส่งรายงานปัญหาก่อนซ่อม และหลังซ่อมเสร็จ เป็นลายลักษณ์อักษร หรือเป็นรูปภาพ/VDO เปรียบเทียบก่อนและหลังซ่อมได้ จำนวนช่างก็จะขึ้นตามแพ็คเก็จเช่นกัน

    สามารถรองรับทั้งงาน CM (Corrective Maintenance) และงาน PM (Preventive Maintenance) ได้อย่างไร้รอยต่อ มีระบบคลังสินค้าเพื่อรองรับอะไหล่ที่ใช้ในงานซ่อมให้ตามแพ็คเก็จ รวมถึงมีสรุปรายงานการซ่อมแซมเพือประเมินค่าใช้จ่ายในการซ่อม และ วิเคราะห์ KPI ของช่างซ่อมได้

แพ็คเกจ มีให้เลือกได้ 4ระดับ ตามความต้องการของลูกค้า

1) Starter  จำนวน Admin = 1, จำนวนช่าง = 5, สโตร์ = 1 พื้นที่จัดเก็บข้อมูล 10Gbytes รองรับ 60รูป/วัน

2) Standard  จำนวน Admin = ไม่จำกัด, จำนวนช่าง = ไม่จำกัด, สโตร์ = 1 พื้นที่จัดเก็บข้อมูล 50Gbytes รองรับ 300รูป/วัน

3) Premium  จำนวน Admin = ไม่จำกัด, จำนวนช่าง = ไม่จำกัด, สโตร์ = 5 พื้นที่จัดเก็บข้อมูล 100Gbytes รองรับ 600รูป/วัน แถมฟรี 3 Man-day ในการพัฒนาระบบ

4) Enterprise  จำนวน Admin = ไม่จำกัด, จำนวนช่าง = ไม่จำกัด, สโตร์ = ไม่จำกัด พื้นที่จัดเก็บข้อมูล 1000Gbytes รองรับ 6000รูป/วัน  แถมฟรี 5 Man-day ในการพัฒนาระบบ

*** ตัวอย่างลูกค้าที่ใช้งานจริง
ใช้งานทีโรงพยาบาลกรุงเทพฯ หาดใหญ่, โรงพยาบาล กรุงเทพฯ ภูเก็ต
และโรงพยาบาลกรุงเทพฯ พัทยา

สนใจติดต่อ: 0908806904, 029840797
Powered by: K.C.A.N

The family trip @Kannajaburi Part II

สวัสดีเช้าวันที่ 2 ของ ทริปสังขละบุรี

เช้าวันที่ 2 กิจกรรมแรกก็คือเดินออกกำลังกายระแวกที่พักก่อนเลยครับ เพื่อเก็บก้าวเดินให้ได้ซัก 5,000ก้าวก่อน ซึ่งก็แน่นอนว่านอกจากออกกำลังกายแล้วยังเดินถ่ายรูปเล่นตอนเช้าด้วย เก็บภาพบรรยากาศเมืองสังขละบุรี

ทีพักของเราพอดีอยู่ฝั่งตรงข้ามกับวัดวิเวกวังการาม ซึ่งมีพระองค์ใหญ่ตั้งอยู่ โดยมีทะเลสาปกั้นอยู่  ซึ่งผมเองก็พึ่งจะรู้ว่าเข้าเรียกกันว่าฝั่งไทย ส่วนฝั่งวัดวิเวกวังการามเขาเรียกกันว่าฝั่งมอญ โดยเชื่อมกันด้วยสะพานมอญ 

บรรยากาศตอนเช้าก็เป็นดังรูปข้างบน หมอกเยอะมาก ตอนแรกมองไม่เห็นองค์พระเลย แต่พอแดดเริ่มออกก็ค่อยๆ เห็นองค์พระ ซึ่งอยากบอกว่าสวยมาก หมอกเคลื่อนที่ผ่านองค์พระ อากาศเย็นแต่ไม่หนาว 26-27องศา มีลมพัดบางๆ พอให้เย็นๆ เหมาะกับการเดินออกกำลังกายตอนเช้าเป็นอย่างมาก  

วันนี้เราออกจากที่พักประมาณ 10โมงเช้า หลังจากที่กินข้าวเช้าอีกชื่อหนึ่งก็คือที่โรงแรมเรียบร้อยแล้ว และอาบน้ำแต่งตัวกันพร้อมลุยต่อในวันที่ 2

โดยจุดหมายแรกของการท่องเที่ยวก็หนีไม่พ้นวัด ซึ่งแน่นอนว่าจะต้องเป็นวัดวิเวกวังการามของหลวงพ่ออุตมะ แห่งสังขละบุรี ซึ่งได้ยินชื่อเสียงเรียงนานมานานมาก เพราะเป็นที่นับถือของคนสังขละบุรี และคนระแวกนั้น รวมถึงประเทศเพื่อนบ้านเองก็นับถือหลวงพ่อท่านมากเช่นกัน

วัดวิเวกวังการามเป็นวัดที่มีสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างวัดไทย และวัดทางเมียนมา ดูสวยแปลกตาแต่ว่าสวยไปอีกแบบนึงเลย สงบ ร่มรื่น หลังจากไหว้พระกันเสร็จก็เดินดูรูปประวัติของวัดตามทางเดิน ซึ่งมีช่างภาพมืออาชีพมาถ่ายรูปและเอามาแขวนแสดงเอาไว้ตามทางเดินเยอะมาก เรียกว่าแต่ละภาพสวยๆ ทั้งนั้น มีทั้งภาพวิถีชีวิตชาวบ้าน ภาพประวัติของวัด ของสะพานมอญ และอิ่นๆ เยอะมาก ดูกันเพลินๆ เลยทีเดียว

จากวัดวิเวกวังการามเราก็ไปต่อกันที่เจดีย์พุทธคยา (จำลอง) แห่งสังขละบุรี โดยเรื่องของเรื่องคือว่าลูกสาวบอกกับเพื่อนๆ ที่ทำงานว่าจะมาเที่ยวที่สังขละบุรี เพื่อนๆ เลยฝากซื้อทานาคากัน ซึ่งเจ้าลูกสาวก็ไปเดินถามในตลาดตอนกลางคืนมาแล้ว แต่ว่าร้านที่ขายเขาปิดแล้ว ซึ่งคนที่ลูกสาวไปถามก็บอกว่ามีที่ขายอยู่ที่เจดีย์แห่งนี้อีกที่นึง ซึ่งลูกสาวก็เลยอยากมาเพื่อหาซื้อของฝาก และของที่ถูกฝากให้ซื้อด้วย ซึ่งบริเวณที่จอดรถก็จะมีร้านค้าของคนพื้นเมือง ทั้งไทย ทั้งมอญมาเปิดร้านของของฝาก ของที่ระลึกกันเยอะเลย และหนึ่งในนั้นก็คือเจ้า ทานาคานี่แหละครับ มีทั้งแบบที่ยังไม่บด เป็นแท่งไม้เลยไปจนแบบผสมเสร็จเป็นครีม เป็นโลชั่น และอื่นๆ อีกมากมายหลากหลายยี่ห้อ ซึ่งเจ้าลูกสาวก็ต้องไลน์ไปถามเพื่อนที่ฝากซื้อว่าจะเอาแบบไหน เพราะเยอะจริงๆ โดยใช้เวลาในการกาซื้อของฝากของลูกสาวก็กว่า 30นาที ก่อนที่เดินขึ้นไปเยี่ยมชมบนตัวเจดีย์ ซึ่งบนตัวเจดีย์ก็จะมีบันไดเล็กๆ สามารถเดินขึ้นไปข้างบนขององค์เจดีย์ได้

จากนั้นก็ไปต่อที่สะพานมอญ หรือมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สะพานอุตตมานุสรณ์ เป็นสะพานไม้ที่มีความยาวเป็นอันดับสองของโลกมนุษย์ใบนี้เลยทีเดียว โดยมีความยาวถึง 850เมตร  โชคดีจังที่มีอะไรที่เป็นระดับโลกอยู่ในประเทศเรา โดยสร้างเพื่อให้คนที่มีจิตศรัทธาสามารถเดินข้ามไปยังวัดของหลวงพ่ออุตตมะได้ในตอนที่มีการสร้างเขื่อนใหม่ๆ และมีน้ำท่วมขึ้น ซึ่งก็จะมีเด็กชาวมอญมาเล่าประวัติของสะพานให้ฟัง และยังมีการเทินหม้ออยูบนหัวกันอยู่ด้วย

เมื่อเที่ยวในเมืองจนครบแล้ว ก็ได้เวลาออกไปเที่ยวนอกเมืองกันบ้าง โดยซึ่งนั่นก็คือชายเฃแดนระหว่างไทยกับเมียนม่า หรือด่านเจดีย์สามองค์ ซึ่งก็เป็นอีกหนึ่งจุดที่ควรจะต้องไปเช็คอิน ไหนๆ ก็เดินทางมาไกลกว่า 300กิโลเมตรแล้ว

แต่ด้วยการเมืองภายในของประเทศเพื่อนบ้านทำให้ไม่สามารถที่จะเดินทางเข้าไปในประเทศของเขาได้ เพราะยังไม่สงบจากสงคราม เลยทำได้แค่เดินเล่นในตลาดฝั่งบ้านเราเท่านั้น แต่ก็จะมีคนขายของที่นำสินค้าจากประเทศเมียนม่า และประเทศจีนเข้ามาจำหน่ายจำนวนมาก โดยส่วนมากจะเป็นขนมต่างๆ บุหรี และเหล้า นอกนั้นก็จะมีของกินพื้นเมืองทางฝั่งเมียนม่าบ้าง หลังจากที่เดินในตลาดเพื่อซื้อของฝากเพือนๆ ที่ทำงานกันจนครบทุกคนแล้ว

ก็ได้เวลาเดินทางกลับกันแล้ว โดยจุดหมายวันนี้อยู่ที่อำเภอไทรโยค เป็นห้องพักที่อยู่ติดกับ แม่น้ำแคว ซึ่งคุณลูกสาวได้จองเอาไว้ ก็ใช้เวลาในการเดินทางอีก 2ชั่วโมงเศษๆ จากด่านเจดีย์สามองค์  ระหว่างทางก็มีแวะพักหากแฟดื่ม ก่อนที่จะมาถึงยังจุดหายประมาณ 4-5โมงเย็น และก็ไปตลาดเพื่อหาซื้ออาหารเข้ามากินกันก่อนจะพักผ่อน

@kcan9 จบทริป #Kannajaburi กลับมาใช้ชีวิตตามปกติสุข... #Sangkaburi #Saiyok #kanchanaburi #Thailand ♬ เสียงต้นฉบับ - Kitti_Kh

ในช่วงปีใหม่นี้ถ้าหากว่ามีโอกาสจะกลับไปซ้ำอีกอย่างแน่นอน

By: KCAN
ความสุขมีไว้แบ่งปัน

แบตเตอรี่ลิเธียมฯ ตามสั่ง

    ปัจจุบันแบตเตอรี่ลิเธียมไอออน เข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันของเรามาก แทนแบตเตอรี่รุ่นเก่า ที่บางแบบไม่สามารถชาร์จประจุไฟใหม่ได้ใช้แล้วทิ้ง หรือชาร์จได้ แต่ก็มีข้อจำกัดหลายอย่าง เช่น รอบในการชาร์จน้อย กระแสไฟที่จ่ายออกมาไม่มากพอ ระยะเวลาในการใช้งานได้ค่อนข้างสั้น ก็ต้องกลับไปชาร์จใหม่อีก เป็นต้น 

    แต่แบตเตอรี่ลิเธียมไอออน สามารถทลายขีดจำกัดต่างๆ นั้นลงได้ ไม่ว่าจะเป็นจำนวนรอบในการชาร์จ มากกว่า 2,000 - 3,000รอบ กระแสไฟก็สามารถจ่ายได้มากกว่าเดิมเยอะ และมีขนาดให้เลือกได้มากมายหลายชนิด หลายแบบ จึงทำให้ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว

    ตั้งแต่ใช้กับรถ EV ทั้งหลาย เครื่องใช้ไฟฟ้าทั้งเล็ก และใหญ่ก็หันมาเปลี่ยนเป็นแบตเตอรี่ลิเธียมกัน ดังนั้นถ้าหากว่าแบตฯ ลิเธียมไม่ดีจริง ก็คงจะไม่ได้รับความนิยมกันมากขนาดนี้ 

    แต่ข้อเสียของแบตฯ ลิเธียมก็มีอยู่คือเรื่องการชาร์จไฟ จะต้องมีวงจรอิเลคทรอนิคส์พิเศษควบคุมการชาร์จ เพื่อให้แบตฯ แต่ละก้อนได้รับแรงดันไฟฟ้าที่เท่าๆ กัน ไม่มีก้อนใด ได้รับมากกว่าก้อนอื่น ที่เราเรียกว่า BMS (Battery Management System) ซึ่งค่อนข้างที่จะยุ่งยากในการต่อใช้งานในระดับนึงเลยทีเดียว 

    

    ซึ่งสามารถลองหาข้อมูลเพิ่มเติมจากหลายๆ เว็ยไซท์ได้ ทั้งเรื่องแบคเตอรี่ลิเธียม ไอออน และ BMS. 

    

    

ร้านมะตะบะอร่อย...

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยวต่างจังหวัดเลย เพราะลูกสาว ตอนนี้ทำงานอยู่แถวๆ ศรีนครินทร์ จะกลับมาบ้านทุกวันศุกร์ เพื่อเรียนเรียนภาษาจีนช่วงวันเสาร์ หรือไม่ก็วันอาทิตย์ ไม่แน่นอน แล้วแต่เหล่าซือจะว่างวันไหน ทำให้วางแผนเที่ยวได้ลำบาก ดังนั้นส่วนมากก็จะตระเวนหาที่กินที่ใกล้ๆ บ้านแทน

ซึ่งเมื่อวันอาทิตย์ก่อนที่ผ่านมา ตอนจะออกไปส่งลูกสาวกลับหอพัก 

The family trip @Kannajaburi I

นานมากแล้วที่ไม่ได้ไปเที่่ยวตางจังหวัดด้วยกันแบบครบครอบครัว ตั้งแต่แม่ไม่ค่อยสบาย จนแกจากไป และลูกสาวคนที่ 2 ไปทำงานที่ออสเตรเลียอีก 1ปี...  นี่เป็นทริปแรกหลังจากที่ไม่ได้ไปมานานกว่า 2-3ปีเลย เป็นการเที่ยวเพื่อต้อนรับลูกกลับบ้าน 1เดือน ก่อนจะบินกลับไปทำงานต่ออีก 1ปีที่ออสเตรเลีย...

ทริปนี้ลูกสาวคนโตเป็นคนวางแผน เพราะเคยบอกว่าอยากไปมาหลายครั้งแล้ว แต่ไม่ได้ไปซักที นั่นก็คือ อำเภอสังขละบุรี กาญจนบุรี  โดยลูกสาวขอให้ทุกคนลางานวันศุกร์ เพื่อจะได้ไปเที่ยวกันได้หลายวันมากขึ้น ซึ่งก็ต้องทำตามคำขอร้องของลูกสาว โดยทริปนี้จะเริ่มวันที่ 24/10/2025 - 26/10/2025 3วัน 2คืน

โดยวันที่ 24 ออกเดินทางกันประมาณ 8โมงกว่าๆ โดยคร่าวว่าจะไปถึงประมาณบ่ายสามโมง ถึง สีโมงเย็น   เพระระยะทางจากที่บ้านมาถึงอำเภอสังขบุรีจะประมาณสามร้อยกว่าเกือบสี่ร้อยกิโลเมตรเลยทีเดียว วันนั้นเราแวะกินข้าวเช้ากันง่ายๆ ที่ปั๊มน้ำมันบนถนนสาย 345 ก็เป็นข้าวเหนียวหมูปิ้ง กับอาหาร ขนม และน้ำในร้านสะดวกซื้อ เพราะว่าลูกสาวคนที่ 2 ทีกลับจากออสเตรเลียบอกว่าอยากกินอาหารในร้านสะดวกซื้อของไทย เพราะว่าที่ออสเตรเลียไม่มีขายเลยอยากกิน 

จากนั้นเราก็เดินทางต่อมาออกทีวงแหวนตะวันตก เพื่อขึ้นมอเตอร์เวย์สาย 81 ไปยังกาญจบุรี ซึ่งอยากบอกว่าลดเวลาเดินทางได้เยอะมากทีเดียว เราไปถึงตัวเมืองกาญฯ เวลา 10โมงนิดๆ เท่านั้น สถานที่ที่แรกที่แวะเที่ยวคือ ช่องเขาขาด ซึ่งเคยพาเด้กๆ มาครั้งนึงแล้วเมื่อ10กว่าปีก่อน ตั้งแต่สมัยที่โรงถ่ายภาพยนต์เรื่องสมเด็จพระนเรศวรดังมาก ตอนนั้นก็มาครั้งนึงแล้ว แต่ว่าเด็กๆ บอกว่าจำไม่ได้แล้ว ก็เลยแวะ ซึ่งการแวะในครั้งนี้ก็ทำให้ลูกสาวคนที่ 2 แปลกใจมาก เพราะว่าสถานที่แห่งนี้ถูกส่งเสริมและช่วยเหลืออย่างเป็นทางการจากประเทศออสเตรเลียทั้งหมด เป็นพิพิธภัณฑ์ทีมีชื่อว่า Hellfire Pass (Konyu Cutting), Thai-Burma Death Railway 

เท่าที่ผมจำได้ ก็ไม่แตกต่างจากสมัยก่อนมากนัก ทุกอย่างฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย แล้วแต่เราจะบริจาค  แต่ที่มีการพัฒนาขึ้นก็คือเรื่องการใช้เครื่องมือในการเล่าเรื่องประวัติศาสตร์  ซึ่งสามารถยิมได้ฟรี ที่ชั้นล่างของตัวอาคาร และนำไปสแกนตามจุดต่างๆ ที่เดินผ่าน โดยจะมี QR code ให้สแกนตามบริเวณต่างๆ เพื่อรับฟังการเล่าประวัติ ณ บริเวณนั้นๆ และมีให้เลือกได้หลายภาษา แต่คณะเราไม่ได้ยืมมา แค่เดินเก็บภาพบรรยากาศกันเฉยๆ โดยเราใช้เวลาไปประมาณ 30นาที จากนั้นก็มานั้นหากาแฟ ชาเขียว เค๊ก กินกันอีก 15นาทีได้แก้เหนื่อยจากการเดิน ก่อนจะออกเดินทางต่อ

หลงทาง...  ไปไกลกว่า 70กิโลเมตร...

จากความมั่นใจของคุณพ่อ พาทั้งครอบครัวขับรถหลงทางไปไกลกว่า 30กม.ไปกลับก็ 70กว่ากิโเมตรเลยทีเดียว ไม่รู้ตัวว่าออกจากเส้นทาง 323 เข้าไปทางอำเภอทองผาภูมิถนน 3272 ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะจากแผนที่ใน Google ตอนที่ดูอยู่ที่ช่องเขาขาด จะวิ่งตรงตลอดตามถนนสาย 323 ไปจนถึงตัวอำเภอเมืองสังขละบุรีเลย เราก็วิ่งตรงตลอด ไม่เลี้ยวไหนเลย จนลูกสาวทักว่าทำไมเรามาทางนี้ เราไม่ได้กำลังไปอำเภอสังขละบุรีแล้วนะป๊า แต่เรากำลังไปหมู่บ้านปิล๊อก... ตอนนั้นก็เกือบบ่าย 3โมง เลยงงอยู่พักนึงจนหาที่จอดรถที่ปลอดภัยได้ ก็เปิดแผนที่ดู ซึงก็คือหลงมากว่า 37กิโลเมตร  แล้วก็กลับรถวิ่งย้อนกลับจนถึงทางเลี้ยวพื่อขับต่อบนถนน 323 มาถึงตรงจุดเลี้ยวก็สีโมงเย็น ลูกสาวก็บอกว่าแวะกินข้าวก่อนดีกว่า เพราะเที่ยงก็ไม่ได้กิน อีกอย่างคือปวดท้องฉี่กันด้วย เพราะไม่มีปั๊มน้ำมันเลย 

หลังจากกินข้าวกันเสร็จ เราก็เดินทางกันต่อให้เส้นทาง 323 ใช้เวลาอีก ชัวโมงเศษ กว่าจะถึงอำเภอสังขละบุรี ประมาณ หกโมงกว่ากันเลย... หลังจากที่เช็คอินเข้าที่พักกันแล้ว ก็ออกมาขับรถชมเมืองยามเย็น แวะตลาดหาเครื่องดื่ม และขนมคบเคี้ยว แล้วก็แวะไปชมสะพานมอญยามค่ำคืนกันซักพัก พักใหญ่ๆ กว่าจะกลับเข้าที่พักอีกครั้งคือ 2ทุ่มกว่าๆ  ก็ทยอยกันไปอาบน้ำ พักผ่อนกัน บ้างก็ดูมือถือ บ้างก็ฟังเพลง วาดรูป บ้างก็อาบน้ำ ส่วนผมก็นั่งดื่มเครื่องดื่มเย็นๆ ซักขวด เป็นยานอนหลับ  สรุปวันแรกได้เที่ยวแค่ที่เดียว ส่วนที่เหลือก็คืออยู่บนรถกัน...

แล้วจะมาเล่าต่อในบล๊อกถัดไปสำหรับวันที่ 2 และ 3

Kannajaburi trip with family within 20sce.

By: KCAN