แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ Cafe แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ Cafe แสดงบทความทั้งหมด

วันจันทร์ที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2567

@YesterYear Cafe


วันนี้ 15 เมษายน ยังเป็นช่วงวันหยุดสงกรานต์อยู่ และเป็นวันสุดท้ายของเทศกาล  เป็นอีกหนึ่งวันที่อากาศร้อนมาก นั่งอยู่ในบ้านแล้วไม่ไหว ลูกสาวคนที่ 2 เลยชวนออกไปหา cafe นั่งชิวๆ กันซัก 2ชั่วโมง ซึ่งลูกสาวบอกว่าไปที่ YesterYear กันไหม ซึ่งเป็น Cafe ที่อยู่ใกล้บ้านมาก เพราะอยู่แค่ฝั่งตรงข้ามของหมู่บ้านเท่านั้น 


YesterYear เป็น Cafe ริมคลองรังสิต-นครนายก อยู่ระหว่างรังสิตคลอง 3 - คลอง 4 ฝั่งด้านขาเข้ากรุงเทพฯ ใกล้ๆ กับ สวนสนุก Dream World  



ที่อยากแนะนำเพราะเป็น cafe ที่ตกแต่งสไตล์ Vin-Tage  มีโซนห้องปรับอากาศ และโซนธรรมดา ให้เลือกนั่งกันตามอัธยาศัย มีเครื่องดื่มพร้อมอาหาร และขนมให้ลือกหลากหลาย เป็น cafe ประจำของลูกสาวคนที่ 2 และเพื่อนๆ เขาเลย ลูกสาวบอก


วันนี้เรามานั่งในโซนห้องปรับอากาศ เพราะว่าอากาศมันร้อนมากมายจริงๆ เครื่องดื่ม ของผมก็ อเมริกาโน่เย็นหวาานน้อย
 คุณภรรยา ก็อเมริกาโน่น้ำผึ้งมะนาว ลูกสาวก็เป็นมัทฉะลาเต้เย็น และก็มีอาหารกินเล่นอีก 2, 3 อย่าง


จากนั้นก็นั่งชิวๆ ทำงานกันไป นั่งกินกันไป ลูกสาวก็อ่านหนังสือ ภรรยาผมก็ถ่ายรูปเล่น แต่ก็เดือนร้อนผมอีก ฮ่าๆๆๆ ส่วนผมก็ทำงานที่ค้างเอาไว้ให้มันเสร็จ


โดยประมาณนั่งกันอยู่ 2 ชั่วโมงเศษจนกระทั่งน้ำแข็งในแก้วละลายจนหมด เหลือแต่แก้วเปล่า ก่อนที่จะเดินทางกลับ ฉงนราคาก็ประมาณ 500บาท หาร 3คนก็ตกคนละ 166บาท จะว่าแพงก็ได้ 


แต่ก็ดีว่าอยู่บ้านเฉยๆ ออกไปหาประสบการณ์ ไปดูอะไรแปลกๆ บ้าง  ภรรยาผมชอบบอกว่าหาเงินมาได้ ก็ต้องใช้บ้างหาความสุขให้กับตัวเอง อย่างน้อยก็ได้รูปสวยๆ มาเก็บเอาไว้เล่าให้ลูกหลานฟัง

By: K.C.A.N

วันเสาร์ที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2567

ส่งท้ายปลายปีที่ วัดดอนใหญ่

        เมื่อวันที่ 30/12/66 ที่ผ่านมา เป็นวันแรกที่หยุดงานครบกันทั้งครอบครับ โดยผมเป็นคนสุดท้ายของบ้านที่ได้หยุดงาน น่าสงสารมากๆ ครับ ฮ่าๆๆๆ แต่มองในแง่ดีก็คืออย่างน้อยบริษัทฯ ก็มีงานให้พนักงานทำจนวันสุดท้ายของปีอ่ะนะ... 

        วันนี้จึงถือเป็นวันที่ดี เลยได้นัดกันว่าจะไปทำบุญไหว้พระกันซักหน่อย เป็นการส่งท้ายปีเก่าและต้อนรับปีใหม่ แต่ว่าไม่อยากเดินทางไกล เพราะเป็นช่วงที่คนเดินทางออก ต่างจังหวัดกันเยอะ ก็คุยกันว่าจะไหว้พระอยู่แถวๆ บ้านนี่แหละ แต่ก่อนจะไปไหว้พระก็ขอหา Cafe ชิกๆ นั่งเล่นกันก่อน ซึ่งก็น่าจะเป็นหน้าที่ของคนรุ่นใหม่กันแล้ว  

        โดย Cafe ที่ได้มาก็อยู่แถวๆ คลองสอง ห่างจากบ้านไม่เกิน 8กิโลเมตร และก็บรรยากาศดีเลยชื่อว่า Res-fe-ber cafe ใครผ่านไป ผ่านมา แถวๆ ซอยเสมาฟ้าคราม ก็แวะกันได้อันนี้ไม่ได้ค่าโฆษณาใดๆ และก็ไม่มีส่วนลดใดๆ ให้ด้วยนะครับ ฮ่าๆๆ


        จากนั้นก็หาข้อมูลว่าจะไปวัดไหนกัน หลังจากที่นั่งชิวๆ กันใน Cafe จนของกินหมดกันแล้ว... ซึ่งก็นั่งไปเกือบชั่วโมงกันเลยทีเดียว จะไปเหลืออะไร ฮ่าๆๆ

        โดยสรุปจาก 3ใน 4เสียงบอกว่าจะไปวัดดอนใหญ่ ที่อยู่ที่คลองแปด ซึ่งก็ไกลอยู่จาก Cafe คลองสอง... แต่ในเมื่อเป็นมติที่ประชุมก็ต้องยอมรับ โดยลูกสาวบอกว่าดูจากในเน็ตแล้วเป็นวัดที่สวย และที่สำคัญคือเราไม่เคยไปมาก่อน ดูจากแผนที่แล้ว ก็ใช้เวลาไปประมาณ 30นาทีเท่านั้น ถือว่าไม่ไกลมาก ในฐานะเสียงข้างน้อย ก็คงต้องตามเสียงส่วนใหญ่ตามหลักประชาธิปไตย แม้ว่าเราจะต้องเป็นคนขับรถพาไปก็ตาม... "_"  

        เมื่อไปถึงทีวัดก็ต้องตกตะลึงกับผู้คนที่มีจำนวนมาก นี่เราย้ายมาอยู่ปทุมธานีนานกว่า 20ปี ไม่ยักรู้ว่ามีวัดสวยๆ แบบนี้อยู่ด้วย ซึ่งวัดก็ถือว่าใหญ่ และสวยงามมาก โดยเฉพาะพระอุโบสถ ที่เหมือนจะพึ่งสร้างเสร็จ เป็นสีเงินคล้ายวัดร่องขุน สวยงามทีเดียว

        พอเข้าไปในวัดก็ถึงบางอ้อว่าทำไมวันนี้คนเยอะ เมื่อเห็นท่านท้าวเวสสุวรรณยืนอยู่ และที่กระถางธูปก็เต็มไปด้วยธูปเสี่ยงทายตามรูปข้างล่าง  ฮ่าๆๆ ไม่รู้จะซื้อเบอร์อะไรกันเลยครับ ความจริงแล้ว นี่น่าจะถือว่าเป็นดัชนีชี้วัดเศรษฐกิจฐานรากได้อย่างดีมากทีเดียว อยากให้คณะรัฐมนตรีที่ดูแลเศรษฐกิจ เข้ามาดูด้วยก็จะดีนะครับ...

        แต่ก่อนอื่นต้องเดินเข้าไปไหว้พระประธานในโบสถ์กันก่อนครับ จากนั้นก็เดินเที่ยวภายในวัด แล้วก่อนจะกลับก็ค่อยออกมาไหว้ท่านท้าวเวสสุวรรณ 


        แต่เราก็ไม่ได้ซื้อธูปเสี่ยงทายอะไรนะครับ แค่ไหว้และขอพรจากท่านท้าวเฉยๆ ก่อนจะเดินทางกลับ เรียกว่าเป็นอีกหนึ่งทริปใกล้บ้าน ส่งท้ายปีเก่า ๒๕๖๖ และต้อนรับปีใหม่ ๒๕๖๗ ให้มีความรัก ความสุข และความเจริญก้าวหน้ากันทั่วกันทุกคน


By: KCAN

วันเสาร์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2565

กาแฟดีๆ กับคนที่รู้ใจ ใกล้บ้าน

หลังจากที่ทำบุญวันอาสาฬหบูชา ณ วัดเพิ่มทาน คลองสี่ ฝั่งธัญบุรี ในช่วงเช้าเรียบร้อยแล้ว ขากลับบ้าน ก็อยากหากาแฟดื่มซักแก้ว เลยบอกกับคุณภรรยา เดียวไปแวะที่แถวตลาดหากาแฟกินดีกว่า 

แต่ภรรยาบอกว่า เห็นมีร้านที่อยู่แถวๆ ศูนย์การแพทย์บึงยี่โถอยู่ร้านนึง ลองแวะดูไหมละ  "เธอเคยเข้าไปหรือยัง" คุณภรรยาถาม ผมก็ตอบทันทีว่า "ยัง ลองแวะดูก็ได้" จากนั้นก็ขับรถออกจากวัดมาไม่กี่กิโลเมตร ก็ถึงที่ร้านนาดิน คาเฟ่ (์Nadin Cafe) บอกตรงๆ ว่าขับผ่านบ่อยมากๆ

เพราะเป็นเส้นทางที่ใช้ประจำ แต่ไม่เคยแวะเลย ครังนี้เป็นครั้งแรก หลังจากที่เลี้ยวรถเข้าไป สิ่งแรกที่สัมผัสได้ก็คือ มันใหญ่กว่าที่คิดเอาไว้เยอะเลย มีการขุดเป็นเหมือนคลองเล็กๆ และทำเป็นซุ้มนั่งชิวๆ อยู่ริมน้ำด้านในด้วย และที่สำคัญคือต้นไม้เยอะ ดูร่มรื่นมาก 



ความจริงแล้วอยากนั่งตามซุ้มที่ตั้งอยู่ริมน้ำมาก แต่ว่ามันเต็มไม่มีทีนั่งเลย ไม่น่าเชื่อว่ายังเช้าอยู่แท้ๆ ทำไมคนเยอะ แต่พอนับดูโตีะที่อยู่ในซุ่มแล้วก้มีแค่ 4-5 โต๊ะเท่านั้น แต่ก็ไม่เป็นไร  เดี๋ยวก็เดินเข้าไปนั่งในร้านก็ได้มีแอร์ด้วย แต่ในระหว่างเดินชม และถ่ายรูปอยู่ ก็เห็นมีโต๊ะว่างอยู่ในตำแหน่งสวนใกล้น้ำตก และที่สำคัญคือ สำหรับ 2คนด้วย จึงได้เข้าไปจับจอง ไม่ต้องอยู่แต่ในห้องแอร์แล้ว


เพราะช่วงนี้โควิดเริ่มกลับมาระบาดใหม่ ยังไงอยู่ในที่ที่อากาศเปิด ก็ดีกว่าที่ที่อากาศปิด อย่างน้อยๆ แสงแดดก็น่าจะสามารถฆ่าเจ้าโควิดได้ จากนั้นก็ซื้อกาแฟ และขนมมานั่งดื่ม นั่งกินชิวๆ 


ฟังเสียงน้ำตก และนกร้อง แถมเสียงรถมอเตอร์ไซด์แซมบ้างเป็นครั้งคราว 555 เป็นวันอาสาฬหบูชาแบบง่ายๆ สุขกาย สุขใจ 


By: KCAN