สร้างเงินจากลานจอดรถ

เปลี่ยนลานจอดรถให้สร้างรายได้

    จุดชาร์จพลังงานไฟฟ้าให้รถ EV อีกหนึ่งธุรกิจแนวใหม่ที่น่าลงทุนมากในขณะนี้ เสมือนว่าคุณเป็นเจ้าของปั๊มน้ำมัน

        ด้วยรถ EV กำลังเป็นกระแสรักสิ่งแวดล้อม และปริมาณรถไฟฟ้าในตลาดบ้านเราเองก็เพิ่มขึ้นทุกปี ในระดับที่สูงทีเดียว ดังนั้นความต้องการจุดชาร์จพลังงานไฟฟ้า ก็ต้องมีมากขึ้นเป็นเงาตามตัวไปด้วย 

        Igreen+ อีกหนึ่งแบรนด์ EV ชาร์จเจอร์ มาตราฐานระดับโลกที่เข้ามาตั้งฐานการผลิตในประเทศไทย และมีหลายโมเดลให้เลือกใช้งาน ตั้งแต่รุ่นที่ใช้ติดตั้งตามบ้าน/คอนโด ที่เป็นรุ่น AC Charger 7.4/11/22kW จนรุ่นกลาง DC Charger 20 - 40kW หรือ รุ่นใหญ่ 120 - 240kW DC Fast Charge

        และแน่นอนหลังจากที่ติดตั้งเสร็จ สิ่งที่จะได้หลังจากการติดตั้งแล้วเพิ่มเติม นั่นก็คือการปักหมุดตำแหน่งตู้ชาร์จไฟลงใน App เพื่อแจ้งให้กับเจ้าของรถ EV ทั้งหลายว่ามีตำแหน่งขาร์จเพิ่มเติมบริเวณนี้ ซึ่งถ้าหากว่าธุรกิจที่คุณทำอยู่เป็นร้านอาหาร หรือเป็นโรงแรมที่พัก ธุรกิจท่านก็จะได้รับการปักหมุดลงใน App จุดชาร์จไฟ ด้วย

        

        เหมือนยิงกระสุนนั่นเดียวได้นกหลายตัว 

            1) ได้ทั้งค่าชาร์จไฟจากรถ EV  

            2) ได้ลงโฆษณาใน App ด้วย 

            3) ยังสามารถดึงดูดลูกค้ากลุ่มรถ EV ให้เข้ามาใช้บริการได้อีกด้วย

        นอกจากนั้นยังมีระบบซอฟแวร์หลังบ้านเพื่อดูแลสถานีชาร์จ รายได้ - รายจ่าย เป็นระบบ deshboard ให้ดูได้ง่ายๆ อีกด้วย

        ลงทุนเป็นเจ้าของสถานีชาร์จไฟรถ EV สร้างรายได้เสริมจากลานจอดรถกับ Igreen+ และ Machitec ได้แล้ววันนี้ ด้วยข้อเสนอที่ดีที่สุด ติดต่อ 0841437045, 02 9840797 

ทุกจังหวัดทั่วไทย ไว้ใจ Igreen+

หมายเหตุ

** ราคาข้างต้นอาจมีการเปลี่ยนแปลงโดยไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้า และไม่รวมค่าขนส่ง ซึ่งจะคิดตามระยะทางจริง

Powered by:  K.C.A.N 

สุขสันต์... วันหยุด แจนแจ่ม

        ตั้งแต่ปีใหม่มา ลูกๆ ก็ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำงาน ตอนนี้อาทิตย์นึงก็จะได้เจอลูกสาวคนโต 1ครั้ง ส่วนลูกสาว คนที่ 2 ก็ต้องรอเดือนพฤศจิกายนโน่นถึงจะได้เจอ เพราะไปทำงานต่างประเทศเลย

         และอีกไม่นาน เขาก็คงจะแต่งงานไปมีครอบครัวและไปอยู่กับครอบครัวเขา เมื่อถึงตอนนั้น ก็คงจะมีโอกาสได้เจอลูกๆ น้อยลงไปอีก ดังนั้นแลัวตอนนี้ เมื่อได้มีโอกาสเจอกันแม้แค่ 1ครั้งต่อสัปดาห์ก็ตาม เราก็ต้องออกไปหาความสุขกันหน่อย

 

        วันนี้เราก็แวะมาหาอาหารและกาแฟกินกัน ก่อนที่จะพาเจ้าลูกสาวไปส่งที่ท่ารถตู้ ที่ Majer Rangsit โดยมาแถวๆ คลอง 8 - 9 ลำลูกกา ชื่อร้าน เฌอ-leaf   เป็นร้านอาหาร และ veg addic เป็นร้านกาแฟ ที่อยู่ในรั้วเดียวกัน โดยลูกสาวเป็นคนหามา

        เป็นร้านอาหารและคาเฟ่ แนวธรรมชาติ น้ำตก นั่งชิวๆ นั่งคุยกันแบบครอบครัว แม้ว่าค่าฝุ่นในปทุมธานีจะเยอะเกินค่ามาตราฐานไปหน่อย แต่ก็คงจะไม่สามารถหยุดเรื่องของความสุขของครอบครัวได้

        แต่ว่าดูจากบรรยากาศโดยรอบแล้ว ก็ไม่มั่วนะไม่เหมือนอยู่ในเมือง คิดว่าฝุ่นคงไม่มากเหมือนอย่างในเมืองแหละ ถือเป็นการพักปอดไปในตัวด้วย เพราะเดี๋ยวก็ต้องกลับไปสูบฝุ่นในเมืองกันอีกแล้ว

        อีกอย่างก็คือที่นี่มีน้ำตกที่คงจะช่วยลดฝุ่นลงได้บ้าง โดยเราได้ชิวกันตั้งแต่บ่ายโมงเศษ จนเกือบบ่ายสามโมง ก็ได้เวลาที่จะต้องไปส่งลูกสาวที่ท่ารถกันแล้วครับ มีคนบอกว่าเวลาที่เรามีความสุข มักจะผ่านไปไวเสมอ ซึ่งก็เป็นเรื่องจริงเลยทีเดียว แต่ก็ไม่เป็นไร รออีก 1สัปดาห์ เราก็จะได้เจอกันอีก สำหรับเจ้าลูกสาวคนโต ส่วนเจ้าลูกสาวคนเล็กยังคงตั้งหน้าตั้งตารออยู่...

        หลังจากที่ได้นั่งคุยกัน เจ้าลูกสาวคนโต เขาชอบแต่งตัว ก็แบบผู้หญิงทั่วไป โดยเฉพาะเล็บ เขาเลยเปิดร้านใน Facebook ขายของให้สำหรับคนที่ชอบแบบเดียวกับเขา ขายเล็บเจล (ใช่ไหมหว่า ? ) เรียกไม่ถูก เอาเป็นว่าเป็นเล็บปลอมแล้วกันครับ เพ้นท์เล็บแล้วนำมาติดกับเล็บจริงด้วยกาวพิเศษ อะไรของเขาก็ไม่รู้  บอกให้เลิกมันเปลืองตังค์และไม่มีประโยช์ ก็ไม่ยอมเลิก

แถมบอกว่ามีประโยช์ เพราะช่วยสร้างความมั่นใจเพราะสวย  แถมยังป้องกันไม่ให้คนเห็นเล็บดำๆ ได้ด้วย

        เห้อ...ก็เป็นความสุขของเขาอ่ะนะ ในฐานะคุณพ่อ ก็คงจะทำได้แค่สนับสนุนเขาเท่านั้น ยังไงก็ขอฝากร้าน และฝากกด Like เพราะสนับสนุนเจ้าลูกสาวเอาไว้ด้วยแล้วกันครับ ตามลิงค์ข้างล่าง 

https://www.facebook.com/kcan.trade  <== "เลิกได้เลิกนะ แต่ถ้าเลิกไม่ได้ แจนแจ่มมีขาย" ฮ่าๆๆ

        

BY: K.C.A.N

ข้าวหน้าเป็ด ในตำนานกลับมาแล้ว...

    จากบล๊อกที่เคยเขียนเมื่อหลายปีก่อนในหัวเรื่อง ให้มันจบที่รุ่นเรา กับร้านข้าวหน้าเป็ดในตำนานสี่แยกบ้านแขก ที่ต้องหายไปเพราะรุ่นลูกไม่ทำต่อนั้น... ตอนนี้ร้านข้าวหน้าเป็ดในตำนาน ร้านนั้นได้กลับมาเปิดอีกครั้ง เมื่อลูกเขาจะเกษียณอายุงาน เลยกลับมาเริ่มต้นสืบสานธุรกิจที่พ่อกับแม่เคยทำเลี้ยงเขาโตมาอีกครั้ง

    ร้านข้าวหน้าเป็ดนายเปรื่อง (ตำนานสี่แยกบ้านแขก)  ความจริงผมต้องเรียกว่าพ่อเปรื่องเพราะเป็นพ่อของเพื่อนสนิทผมเอง โดยเพื่อนเขาได้ไปเปิดร้านใหม่ที่แถวสายไหม (วัชรพลซอย 4) 

    โดยเพื่อนผมเขาทำทุกอย่าง ทุกขั้นตอน เหมือนอย่างที่พ่อเขาทำเลย เพื่อให้ระลึกถึงพ่อและแม่ของเขา แม้แต่ชื่อร้านก็ยังใช้ชื่อพ่อมาเป็นชื่อร้าน เป็ดต้องย่างเตาถ่านเท่านั้น แม้กระทั่งถ่านก็ต้องไปซื้อที่ร้านประจำที่พ่อเคยพาเขาไปซื้อ เพื่อรักษาคุณภาพในการย่างเอาไว้ เพื่อนบอก...

    ทำให้ได้คิดว่า เมื่ออายุถึง มีเงินในระดับหนึ่ง และกำลังมองหาอาชีพใหม่รองรับหลังเกษ๊ยณ  อาชีพเดิมของ พ่อ กับ แม่ ก็จะเป็นอาชีพแรกๆ ที่เขาคิดว่าอยากจะทำ...  

    ผมเองก็ดีใจ และขอร่วมแสดงความยินดีกับเพื่อนด้วย อย่างน้อยเป็ดย่างในตำนานที่เคยกินเมื่อ 30กว่าปีก่อน ก็กลับมาให้ได้ลิ้มลองอีกครั้ง สำหรับคนแถวสี่แยกบ้านแขกตอนนี้อาจไม่มีคนรู้จักแล้ว หรือเปล่า...? แต่ถ้าจะมีและยังคิดถึงอยู่ ก็สามารถแวะไปชิมกันได้ ว่ารสชาติยังเป็นเหมือนเดิมไหม 

    พิกัดร้านก็ @13.8901432,100.6397244  หรือเข้าไปค้นหาชื่อ "นายเปรื่อง" ในแผนที่ Google ได้เลยครับ

By: K.C.A.N

วัดโฝวกวงซัน Fo Guang Shan

วัดโฝวกวงซัน Fo Guang Shan 

วัดโฝวกวงซัน Fo Guang Shan ไม่ได้มานานหลายปีเลย จำได้ว่าเคยมาเมื่อตอนอาม้ายังมีชีวิตอยู่ และเคยเอามาเขียนบล๊อกเอาไว้แล้วด้วย เดี๋ยวขอย้อนกลับไปดูแป๊บนึง 

บล๊อกนี้ --> https://kcan9.blogspot.com/2020/09/blog-post_25.html 

จำได้ว่าพามาไหว้เจ้าแม่กวนอิมอยู่ แต่ตอนนี้อาม้าจากไปแล้ว แต่วัดก็ยังสวยเหมือนเดิม เหมือนหลุดเข้าไปในประเทศจีนเลย... จริงๆ แล้ววัดนี้เป็นวัดจีนไต้หวัน แต่ก็มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมเหมือนของประเทศจีน

ซึ่งตอนนี้ทั้งจีน และ ไต้หวัน กำลังมีข้อพิพาทย์กันอยู่ แต่ก็ไม่รู้จะพิพาทย์กันทำไม ทั้งๆ ที่พูดภาษาเดียวกันแท้ๆ แค่ระบอบการปกครองที่ไม่เหมือนกันเท่านั้น 

ออกจากเรื่องของการเมืองระหว่างประเทศดีกว่า เราคงจะช่วยเขาแก้ปัญหาไม่ได้  ขอแค่อย่ารบกันก็พอ...

กลับมาเที่ยวต่อของเราครับ  มาครั้งนี้พาลูกสาวคนโต และคุณภรรยามาเที่ยวแทน เพราะครั้งที่แล้วลูกสาวคนโตไม่ได้มาด้วย 

พอลูกสาวเห็นเท่านั้นแหละ ก็บอกว่าสวยมาก ไม่น่าเชื่อเลยว่าเขาจะพลาดได้ในครั้งที่แล้ว และอาม่าเคยมาเที่ยวก่อนเขาแล้วด้วย...  

สิ่งที่เห็นแตกต่างจากครั้งที่แล้ว ก็น่าจะเป็นตรงฐานของเจ้าแม่กวนอิม (วิหารเจ้าแม่กวนอิม) ที่ตกแต่งข้างในอย่างสวยงาม และเปิดให้เข้าไปเยี่ยมชมได้ และทางฝั่งเจดีย์ก็เหมือนกัน แต่วันนั้นทางฝั่งเจดีย์ เขาปิดปรับปรุงชั่วคราว เลยเสียดายอยู่ที่ไม่ได้เข้าไปดูข้างใน แต่ก็ไม่เป็นไร เอาไว้ไปใหม่ 

ส่วนข้างล่างก็เป็นกฎระเบียบการแต่งกายของสถานที่ครับ แต่เท่าที่ดูก็น่าจะสำหรับคุณผู้หญิง ส่วนของผู้ชายไม่ได้มีบอกเอาไว้ แต่ก็น่าจะเป็นชุดสุภาพอ่ะนะ 

ส่วนพิกัดของวัด จำได้ว่าเคยปักหมุดเอาไว้ให้ในบล๊อกที่แล้ว แต่เดี๋ยวปักให้ใหม่ได้ เฝื่อว่าตำแหน่งเปลี่ยน ฮ่าๆๆ  

พิกัดของวัด  @13.8566698,100.6771218 (ตำแหน่งไม่เปลี่ยนครับ ^^)

ยังไงวันว่าง ก็พาพ่อ พาแม่ ออกไปเที่ยวได้ เดินเล่นรอบวัดซัก 1 รอบ จะได้ก้าวเดินประมาณ 3,000กว่าก้าวเลย แต่ถ้าเดินวนไปวนมาอย่างลูกสาววันนั้นก็ได้ก้าวเดินกลับมาเกือบ 6,000ก้าวเลย ฮ่าๆๆ

By: K.C.A.N

แบตเตอรี่ โซเดียม และ ลิเธียม ไอออน

วันนี้เรามาทำความรู้จักกับ แบตเตอรี่โซเดียมไอออน และลิเธียมไอออน กัน 

ว่ามีมีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกันอย่างไร  รวมถึงตัวเลือกที่ดีที่สุดในการเลือกใช้งาน:

1) ความหนาแน่นของพลังงาน แบตเตอรี่ลิเธียมไอออนมีความหนาแน่นของพลังงานสูงกว่า ซึ่งทำให้ดีขึ้นสำหรับการใช้งานที่ใช้พลังงานสูง เช่น ยานพาหนะไฟฟ้า

2) ค่าใช้จ่าย แบตเตอรี่โซเดียมไอออนมีความคุ้มค่ามากกว่า เนื่องจากมีโซเดียมมากกว่าลิเธียม 

3) ความปลอดภัย แบตเตอรี่โซเดียมไอออนปลอดภัยกว่าและมีโอกาสติดไฟน้อยกว่าแบตเตอรี่ลิเธียมไอออน

4) ประสิทธิภาพอุณหภูมิ แบตเตอรี่โซเดียมไอออนทำงานได้ดีกว่าในอุณหภูมิที่สูงมาก ในขณะที่แบตเตอรี่ลิเธียมไอออนจะทำงานได้ดีที่สุดในช่วงอุณหภูมิระหว่าง 15–35°C

5) วงจรชีวิต แบตเตอรี่ลิเธียมไอออนมีแนวโน้มที่จะมีอายุการใช้งานยาวนานกว่าแบตเตอรี่โซเดียมไอออน

6) ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม แบตเตอรี่โซเดียมไอออนมีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงกว่าในระหว่างการผลิต แต่สามารถปรับปรุงได้ด้วยเทคโนโลยี

7) การรีไซเคิล แบตเตอรี่โซเดียมไอออนรีไซเคิลได้ง่ายกว่าและเป็นพิษน้อยกว่าแบตเตอรี่ลิเธียมไอออน

8) ห่วงโซ่อุปทาน ลิเธียมนั้นหายากและมีราคาแพง และจีนก็ควบคุมห่วงโซ่อุปทานลิเธียมทั่วโลกเป็นส่วนใหญ่แบตเตอรี่โซเดียมไอออนเป็นเทคโนโลยีที่มีแนวโน้ม และบางคนบอกว่าสามารถใช้งานได้เช่นเดียวกับแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนภายในเวลาไม่ถึง 10 ปี

9) ตัวย่อ/สัญลักษณ์  แบตเตอรี่ลิเธียมไอออน "Li-ion", แบตเตอรี่โซเดียมไอออน "Na-ion"

10) สำหรับประเทศไทย ลิเธียมน่าจะหายาก แต่ โซเดียมมีเยอะอยู่

น่าจะพอรู้จักกับแบตฯ ลิเธียมไอออน และ โซเดียมไอออน กันมากขึ้นแล้ว การเลือกใช้งานก็ขึ้นอยู่กับลักษณะงานที่จะนำไปใช้  ยังไงบล๊อกหน้าจะหาความรู้ใหม่ๆ มาเล่าให้ฟังอีก

By: K.C.A.N

ขอบคุณข้อมูลจาก ChatGPT.

อีกหนึ่งวันที่ต้องจดจำของฉัน

    2024.11.24 จะเป็นอีกหนึ่งวันที่ต้องจดจำในชีวิต คือวันที่ที่ลูกสาวต้องเดินทางไปต่างประเทศ เป็นเวลา 1ปี หลังจากที่อยู่ด้วยกันมานานกว่า 23ปี "_" แต่ด้วยเทคโนโลยีการสื่อสารในปัจจุบัน ก็คงจะทำให้ไม่คิดถึงมาก แต่ก็ยังแอบห่วงไม่ได้เช่นกัน

    2024.11.23 วันนี้เราก็เลยตามใจเจ้าลูกสาวซักหน่อย อยากไปไหนก็จะพาไป โดยคุณภรรยาผมบอกว่าอยากให้ไปถ่ายรูปชุดครุยกับคุณยายแต๋วที่นครนายกด้วย ถ้าหากว่าเป็นไปได้ ก็ไปเที่ยวที่นครนายกเลย ซึ่งลูกสาวก็โอเค  

    โดยหลังจากที่ได้ไปรับยายแต๋วแล้ว คุณยายก็แนะนำให้ไปที่ภูตะลึง คาเฟ่ นครนายก ซึ่งก็ห่างจากบ้านคุณยายแค่ 9นาทีเศษ ด้วยการขับรถ แต่ทว่าด้วยความดังของคาเฟ่ ทำให้มีคนไปเป็นจำนวนมากมาย เลยไม่มีโต๊ะจะนั่ง จึงได้แค่เดินถ่ายรูปอยู่รอบๆ ตอนแรกก็เฝื่อว่าคนจะน้อยลง แต่ทว่ายิ่งสาย คนยิ่งเยอะมากขึ้น มีรถทัวร์เข้ามาเพิ่มอีก 2-3คัน ซึ่งก็ต้องบอกว่าจบเลยครับ ฮ่าๆๆ  

    จากนั้นลูกสาวก็บอกว่าหิวข้าวแล้ว เพราะว่าไม่ได้กินข้าวเช้ามา และตอนนั้นก็ 11โมงเศษแล้ว เลยออกจากภูตะลึงมา เพื่อมาหาไก่ย่าง ส้มตำกินข้างทาง เลยแวะที่ร้านมิตรภาพ ลาภเป็ด เพราะคุณลูกสาวอยากกิน ในระหว่างกินข้าว ก็คุยกันต่อว่าจะไปไหนกันต่อดี ซึ่งตอนนั้นก็เที่ยงเศษ อากาศกำลังร้อนเลยทีเดียว 

    คุณยายแต๋วเลยบอกว่า เดี๋ยวกินข้าวแล้ว ไปที่ Tree House coffee เดี๋ยวยายเลี้ยงกาแฟ กับขนมหวานเอง ชดเชยที่ทำให้ผิดหวังที่ภูตะลึง ที่นี่เขาเป็นรีสอร์จ แต่มีร้านกาแฟอยู่ข้างในด้วย บรรยากาศดี ต้นไม่เยอะ รับรองอากาศไม่ร้อน คุณยายอธิบายเพิ่ม

    ซึ่งดูจากแผนที่แล้วห่างจากร้านที่นั่งกินข้าวแค่ 1 นาทีเท่านั้นเอง หรือถ้าจะเดินก็แค่ 6 นาที แต่ก็คงจะเดาได้ไม่ยากใช่ไหมครับ ว่าเขาจะเลือกแบบไหน ฮ่าๆๆ  แน่นอนว่าต้องเป็น 1 นาทีอยู่แล้ว หลังจากที่อิ่มข้าวแล้ว ก็มาต่อกันที่ คาเฟ่ที่คุณยายแนะนำกัน

    ก็ต้องบอกว่าเป็น คาเฟ่สายชิลจริงๆ บรรยากาศรีสอร์จ ต้นไม้เยอะ ร่มรื่นมาก นั่งนอกร้านยังไม่ร้อนเลย ถูกใจลูกสาวคนที่ 2 อย่างมาก ขนาดชวนไปเดินถ่ายรูปเล่นรอบๆ รีสอร์จเลย 

    แน่นอนว่าก็ต้องไปตามที่เจ้าลูกสาวชวนอยู่แล้ว เพราะวันนี้จะเป็นวันก่อนวันสุดท้าย ก่อนที่จะต้องห่างกันไป 1ปี โดยลูกสาวบอกว่า ปีหน้าหลังจากกลับจากออสเตรเลียแล้ว มาพักที่นี่สักคืนไหม ซึ่งคนเป็นพ่อ ก็ต้องตอบว่า แน่นอนได้อยู่แล้ว จะรอ และก็คุยกันในหลายสิ่ง หลายอย่างสัพเพเหระ ทั้งอดีต ปัจจุบันและอนาคต

    เราชิวกันอยู่ที่นี่เกือบ 2ชั่วโมง โดยประมาณบ่ายสองโมงก็ออกจากร้าน และไปส่งคุณยายที่บ้าน และได้ไปถ่ายรูปชุดครุย กับคุณยายต่อ จนประมาณบ่าย 3โมงเศษ ก็ลาคุณยายกลับบ้านกัน

    พรุ่งนี้ 2024.11.24 17:30 ก็จะต้องไปส่งเจ้าลูกสาวที่สนามบิน และหลังจากนั้นอีก 1ปี ถึงจะได้พบตัวเป็นๆ กันอีกครั้ง มีน้องที่ทำงานบอกว่า "คุณพ่อทำใจได้แล้วใช่ไหม น้องไป 1 ปี ให้น้องไปเติบโต ให้รากแข็งแรง..."  ก็คงต้องเป็นแบบนั้นแหละครับ เพราะชีวิตเป็นของเขา เราคงทำได้แค่ ดูอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ เท่านั้น เพราะเขาโตพอที่จะรู้ ผิด ชอบ ชั่ว ดี และรับผิดชอบตัวเองได้แล้ว ให้เจ้ามุ่งมั่น เติมโต ในทางเดินชีวิต ที่เจ้าได้เลือกเดิน

By: K.C.A.N

    

Engine overheat protection with alarm

อุปกรณ์ปกป้องเครื่องยนต์ร้อนจัดพร้อม

ระบบแจ้งเตือน และตัดการทำงานเครื่องยนต์

Engine overheat protection with alarm 

    ระบบที่ออกแบบมาเพื่อปกป้องเครื่องยนต์จากภาวะความร้อนสูงจนทำให้เครื่องน๊อก (OVERHEAT) ซึ่งแน่นอนว่า ถ้าหากเกิดเหตุการณ์ดังกล่าวขึ้น กับเครื่องยนต์ของรถท่านล่ะก็ ท่านจะเสียเงินเยอะเลยทีเดียว ตั้งแต่วางเครื่องใหม่ ไสฝาสูบ ไสเสื้อสูบ และอื่นๆ ตามแต่ความหนัก เบา ของแต่ละอาการ 

    เช่นถ้าหากว่าเครื่องยนต์ OVERHEAT จนกระทั่ง SHAFT ละลาย ลูกสูบติด แล้วละก็ การวางเครื่องใหม่น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด แต่การวางเครื่องใหม่ ก็จะตามมาด้วยสารพัดปัญหาที่อาจคาดไม่ถึงได้ในอนาคต ยิ่งถ้าหากว่าเจออู่ที่ฝีมือไม่ถึงด้วย รับรองว่าปัญหาจุกจิกตามมาอีกเพียบแน่นอน

    แต่ที่แน่ๆ ถ้าหากว่าเครื่อง OVERHEAT แล้วละก็ส่วนมาก ฝาสูบจะโกงก่อนเลยครับ และถ้าหากว่าไม่ไปไสฝาสูบ เปลี่ยนประเก็นใหม่แล้วละก็ รถก็จะเริ่มกินน้ำเป็นอาหาร... คือวิ่งได้พักๆ น้ำในหม้อน้ำ/ถังพักน้ำ ก็จะหายไป ต้องคอยเติมตลอดเวลา เพราะน้ำเมื่อร้อน ก็จะระเหยกลายเป็นไอ และถ้าหากว่ามีช่อง มีรอยแยกตรงไหนของเครื่อง เจ้าไอน้ำก็จะออกมาได้ เป็นสาเหตุให้น้ำหายจากระบบได้นั่นเอง

    ดังนั้นการมีเครื่องป้องกันที่คอยเตือนเราว่า ตอนนี้เครื่องยนต์ของเรามีความร้อนสูงเกินไปแล้ว ก็น่าจะเป็นเรื่องที่ดีไม่น้อย ซึ่งส่วนมากในรถยนต์รจะมีเจ้าระบบนี้รวมมาให้อยู่แล้ว แต่ว่าส่วนใหญ่ก็แค่ไฟโชว์ ความร้อนสูงเกิน แต่ไม่มีเสียง นอกจากรถไฮเอ็นด์ หรือบางรุ่น ที่มีทั้งเสียงและแสงเตือน

    แต่ที่แน่ๆ รถฟอร์ลิฟท์ (Forklift) ส่วนมากจะมีแต่แสงเป็นรูปสัญลักษณ์เล็กๆ ซึ่งคนขับส่วนมากก็จะไม่ค่อยสนใจ ยิ่งถ้าคนขับ ไม่ใช่เจ้าของรถด้วยแล้วละก็ ยิ่งไม่สนใจใหญ่ ขอแค่ให้งานเขาเสร็จก็เพียงพอแล้ว ส่วนอุปกรณ์ หรือเครื่องมือที่ช่วยให้งานเสร็จ ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา...

    ดังนั้นเราจึงได้ออกแบบเจ้าอุปกรณ์ปกป้องเครื่องยนต์ร้อนจัดพร้อมระบบแจ้งเตือน และตัดการทำงานเครื่องยนต์อันนี้ขึ้นมาตามประสบการณ์จริง ที่ได้ประสบกันมา โดยตัวเซ็นเซอร์จะวัดตรงจากบริเวณฝาสูบเลย และอุณหภูมิของฝาสูบคั้งเอาไว้ที่ 100องศา เซลเซียส ซึ่งไม่ควรจะเกิน 

    ถ้าหากว่าอุณหภูมิเกินกว่า 100องศา เซลเซียส ระบบจะส่งเสียงร้อง พร้อมแสงไฟสีแดงด้านบนของกล่องจะกระพริบ และเครื่องยนต์จะดับลงโดยอัตโนมัติ คนขับจะไม่สามารถทำอะไรได้ นอกว่าจะรอให้อุณหภูมิของเครื่องต่ำลงกว่า 100องศาเท่านั้น ซึ่งถ้าอุณหภูมิเครื่องต่ำกว่า 100องศา ไฟและเสียงการแจ้งเตือนจะดับลง รถถึงจะสามารถสตาร์ทเครื่องได้ใหม่

    จำหน่ายพร้อมติดตั้ง สนใจสามารถติดต่อได้ที่ 

    คุณกิตติ        084 143-7045

    คุณทรงยศ    081 813-6724

By: KCAN

วิถีความสุข วิถีรถสาธารณะ รถประจำทาง รถเมล์

    เมื่อ 2 วันที่แล้วไดชาร์จของรถเสีย ทำให้ไม่สามารถชาร์จแบตฯ ได้ โดยเจ้าไฟเตือนรูปแบตฯ มันสว่างขึ้นตอนขับรถกลับบ้านจากที่ทำงาน โชคดีที่สามารถกลับมาถึงบ้านได้โดยที่รถไม่ดับกลางทาง แต่ว่ากลับมาถึงบ้านแล้ววัดไฟแบตฯ ก็เหลือแค่ 11.3 โวลท์เท่านั้น เรียกว่ารถเกือบจะดับแล้ว...

    ทำให้คิดว่าอีก 2 วันที่เหลือ ก่อนจะหยุดเสาร์ อาทิตย์ จะทำยังไงดี เพราะว่าวันที่เกิดเหตุ พึ่งจะวันพุธเอง ซึ่งพฤหัส กับศุกร์ ก็ยังจำเป็นต้องไปทำงาน... บ้านก็อยู่ตั้ง รังสิต-นครนายก และที่ทำงานอยู่ เชิงสะพานอรุญอัมรินทร์ แถว รพ. ศิริราช... @"_"@ ขนาดขับรถไปเองยังใช้เวลาอย่างน้อย 1.5-2ชั่วโมงเลย

    แต่ทุกปัญหาที่ผ่านเขามาในชีวิต ย่อมมีทางออกของมันเสมอ สิ่งแรกคือต้องมีสติก่อนโดยเริ่มหาข้อมูล รถสาธารณะจากแผนที่ Google กันก่อนเลยครับ ปรากฎว่าคำแนะนำคือ ให้นั่งรถเมล์สาย 538 ไปลงที่อนุสาวรีย์ชัยฯ เกาะราชวิถี จากนั้นที่ เกาะราชวิถี ให้นั่งรถเมล์สาย 509 ซึ่งเป็นต้นสาย ไปลงที่ป้ายกองเรือเล็กของกองทัพเรือ ซึ่งห่างจากที่ทำงานเพียง 100เมตรเท่านั้น เป็นทางออกที่น่าจะดีที่สุด แต่ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 3ชั่งโมงครึ่ง... แต่ว่ายังไงก็ยังดีกว่าขอลางานไปซ่อมรถแหละครับ  

    เช้าวันพฤหัส ก็ออกจากบ้านประมาณ 05:50 ซึ่งก็เป็นเวลาปกติ ที่ขับรถมา เพียงแต่วันนี้ไม่ปกติ เพราะไม่มีรถ โดยไลน์บอกเพื่อนที่ทำงานเอาไว้ว่า วันนี้จะเข้าช้าหน่อย พอดีรถมีปัญหา และต้องนั่งรถประจำทางไปทำงาน จากนั้นก็มารอรถเมล์สาย 538ที่ ฝั่งตรงข้ามหมู่บ้าน ใช้เวลารอประมาณ 10นาที รถเมล์ก็มาถึง เรียกได้ว่าโชคดีมาก อาจเพราะว่ายังเช้าอยู่ ประกอบกับเป็นช่วงโรงเรียนปิดเทอม (หรือเปล่า) รถเมล์เลยค่อนข้างว่าง ยังมีที่ให้เราเลือกนั่งได้ แต่ส่วนมากก็จะอยู่ด้านหลัง ซึ่งก็ไม่เป็นปัญหาอะไร 

    สาย 538 วิ่งมาจากทางคลอง 6 (ราชมงคล) ตามถนนรังสิต-นครนายก ไปเลี้ยวเข้า ถนนวิภาวดี รังสิต ฝั่งขาออก ตรงฝั่งตรงข้ามห้างเมเจอร์ แล้วก็ไปวนกลับรถตรงสะพานกลับรถ โลตัส (รังสิต) ก่อนจะวิ่งบนทางคู่ขนาด วิภาวดี รังสิตยาวๆ ผ่านเซียร์ รังสิต สนามธูปะเตมีย์ กองทัพอากาศ ดอนเมือง หลักสี่ แล้วขึ้น โทวล์เวย์ที่หลักสี่ มาลงแถวแยกสุทธิสารเลย แล้วก็วิ่งเข้าดินแดง เลี้ยวขวา มาทางอนุสาวรีย์ชัยฯ โดยมาถึงประมาณ 7:10นาทีเท่านั้น แทบไม่น่าเชื่อว่าจะเร็วขนาดนี้ ใช้เวลาไป 1ชั่วโมง กับ 10นาที

    แล้วก็มารอรถสาย 509 ที่เกาะราชวิถีสาย 509 ขนาดขึ้นต้นสายที่อนุสาวรีย์ฯ แต่ว่า ก็ไม่มีที่นั่งนะครับ เพราะคนเยอะมาก รอต่อคิวขึ้นรถอย่างเป็นระเบียบ (เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่มาต่อคิวขึ้นรถเมล์แบบนี้) สาย 509 จะวิ่งเข้าถนนราชวิถี ผ่าน รพ. เด็ก แล้วมาเลี้ยวซ้ายแยกตึกชัยฯ ผ่าน รพ.รามา แล้วก็ไปเลี้ยวขวาเข้า ถนนศรีอยุธยา ยมราช ทำเนียบรัฐบาล กระทรวงศึกษาธิการ ราชดำเนินนอก อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย สะพานพระปิ่นเกล้า แล้วก็ถึงจุดหมาย ประมาณ 8:20นาที ก็ไม่แย่นะครับ เวลาเข้างาน 8:30 เรียกว่ามาทันเวลาด้วย

    รวมๆ แล้วใช้เวลาไปเพียง 2ชั่วโมงครึ่งได้ ค่ารถเมล์ ก็คือ 27 + 17 = 44บาท ขากลับอีก 44บาท เรียกว่าน่าจะถูกกว่าขับรถมาเองได้อยู่นะ แถมได้ขึ้นโทวล์เวย์ด้วย ถ้าเป็นรถส่วนตัว เฉพาะแค่ค่าโทวล์เวย์ ก็ 115บาท ต่อเที่ยวแล้ว ดังนั้นการนั่งรถประจำทางก็มีส่วนดีอยู่เหมือนกัน  ง่วงก็สามารถหลับได้ (ถ้าหากว่าได้ที่นั่งนะครับ) มีผู้คนให้ได้นั่งมอง ยืนมอง ก็มีความสุขไปอีกแบบนึง

    สรุปว่าใช้รถประจำทางอยู่ 2วันแล้ว เหมือนชีวิตมีความสุขขึ้นเยอะ แต่ยังไงๆ ก็ต้องเอารถไปซ่อม เพราะว่ามีภารกิจรับลูกสาวกลับบ้านด้วย เพราะเขาทำงานอยู่บริเวณทางผ่านจากที่ทำงานผมกลับบ้านพอดี เวลาที่รถคุณพ่อเสีย คนที่เดือดร้อนก็เลยกลับกลายเป็นลูกสาว และก็คุณภรรยาซึ่งไม่มีส่วนได้ส่วนเสียใดๆ ในเรื่องนี้เลย เพราะว่าเขามีรถตู่รับ-ส่ง จากโรงงานมาแถวบ้านทุกวันอยู่แล้ว แต่เพราะว่าเข้าข้างลูก กลัวลูกลำบาก เลยเข้ากันเป็น ปี่ ขลุ่ย บังคับให้เอารถไปซ่อม...

    เมื่อรถซ่อมเสร็จ ทุกอย่างก็กลับมาเป็นวิถีปกติ แต่ก็ขอบคุณเจ้ารถที่เสีย ทำให้ได้มีประสบการณ์และความทรงจำดีๆ ตลอด 2วันที่ผ่านมา และทำให้ได้รำลึกถึงความหลัง ครั้งเมื่อก่อนที่จะมีรถส่วนตัวด้วย...

By : KCAN