ความทรงจำดีดีที่ หาดจอมเทียน พัทยา
โดยในแก็งค์นี้ ก็มีผู้ชาย 2คน คือ ผม กับ เรียวคุง ที่ต้องไปนอนค้างคืนกับสาวๆ 5 คนแบบงงๆ แต่ก็สนุกมาก แม้ว่าจะเป็นระยะเวลาสั้นๆ คือจากบ่ายโมง ถึงเที่ยงของอีกวันก็ตาม ส่วนมากจะเป็นการกิน และคุยกันเสียเป็นส่วนใหญ่
ความทรงจำดีดีที่ หาดจอมเทียน พัทยา
ช่วงนี้อากาศร้อนมากมาย อุปกรณ์ไฟฟ้าที่ทุกๆ บ้านมี และทำงานกันหนักหนาสาหัสอุปกรณ์หนึ่งในช่วงนี้เลยก็คือ "พัดลม"
เมื่อเราใช้พัดลมไปนานๆ ก็จะมีฝุ่นสะสมตามตะแกรงหน้า ตะแกรงหลัง ใบพัด และบริเวณอื่นๆ ซึ่งฝุ่นเหล่านี้นี่เองที่เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เจ้าพัดลมของเรากินไฟเพิ่มขึ้น ให้ลมออกมาน้อยลง รวมถึงอาจเป็นแหล่งสะสมเชื้อโรค และที่สำคัญที่สุดก็คือฝุ่นจะทำให้ แกนของพัดลมกับบูตเสียดสีกันจนทำให้แกนสึก หรือบูตสึก และอาจทำให้พัดลมหยุดหมุนได้
ซึ่งถ้าพัดลมหยุดหมุนแต่ว่าไฟฟ้ายังจ่ายเข้าไปในมอเตอร์อยู่และล่ะก็ โอกาสที่จะเกิดเพลิงไหม้ก็จะมีสูงมาก เพราะว่าพลังงานไฟฟ้าไม่ถูกเปลี่ยนเป็นพลังงานจลน์ ในการหมุนมอเตอร์ มันก็จะถูกเปลี่ยนไปเป็นพลังงานความร้อนแทนโดยทันที...
วันนี้ก็เลยจะมานำเสนอวิธีการทำความสะอาดพัดลมกัน พอดีว่าวันนี้ผมก็ว่าจะทำความสะอาดพัดลมทั้งบ้านด้วย เลยเอามาเขียนเป็นบล๊อกด้วยก็น่าจะดี
เริ่มแรกก็จะต้องแกะตะแกรงหน้าออกก่อนครับ ซึ่งปกติพัดลมแต่ละรุ่นก็ไม่ค่อยจะเหมือนกัน แต่โดยส่วนมากก็จะไม่แตกต่างกันมา อย่างของผมจะมีตัวล๊อกอยู่ข้างล่าง ก็แค่แกะตัวล๊อกออก จากนั้นก็ค่อยๆ ถอดพลาสติกที่ล้อมตะแกรงหน้าออกครับ สิ่งที่จะต้องถอดอันถัดไปก็คือใบพัด ซึ่งก็จะมีตัวล็อกอยู่ตรงกลาง วิธีการถอดก็คือให้จับใบพัดเอาไว้ และให้หมุนตัวล๊อกออกซึ่งโดยปกติ ตัวล๊อกใบพัดลมจะเป็นเกลียวแบบย้อนศร คือไม่เหมือนกับเกลียวปกติทั่วไป แต่จะเป็นแบบหมุนตรงข้าม อธิบายแล้วอาจจะงงนิดๆ เอาเป็นว่าที่ตัวล๊อกจะมีลูกศรบอกว่าหมุนทางไหนออก และหมุนทางไหนเข้า (<--tight loose-->) loose คือหมุนออก tight คือหมุนเข้าให้แน่น
เมื่อถอดใบพัดออกแล้วก็จะถึงคิวตะแกรงหลัง ซึ่งก็จะมีตัวล๊อกแบบเกลียวปกติอยู่ ก็ให้หมุนออกปกติได้เลย และก็นำตะแกรงหลังออก จากนั้นก็ถอดตัวครอบมอเตอร์ออกโดยอันนี้ต้องใช้ไขควงเฉกเข้ามาช่วย โดยขันน๊อตของตัวครอบมอเตอร์ด้านหน้าออกก่อน ปกติจะมีน๊อต 3-4ตัว จากนั้นก็ขันตัวกดส่ายออก และก็ตัวครอบหลัง ซึ่งก็จะมีน๊อตอยู่ 1ตัว ตามรูปข้างบนด้านขวามือ
เมื่อถอดทั้งหมดออกแล้ว เราก็จะแบ่งส่วนประกอบออกเป็น 2ส่วนใหญ่ๆ คือ ส่วนที่สามารถล้างน้ำได้ กับส่วนที่ล้างน้ำไม่ได้
"ให้มันจบในรุ่นเรา" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่ได้หมายความแบบที่น้องๆ ยุคใหม่เขาหมายถึงกันนะครับ ในที่นี้หมายถึงธุรกิจของครอบครับ ธุรกิจบางครอบครับที่จะต้องหายไปเมื่อหมดรุ่นใด รุ่นหนึ่งไป...
ผมเคยมีเพื่อนที่ที่บ้านขายข้าวหน้าเป็ด เป็นเป็ดย่างอบน้ำผึ้งที่ผมคิดว่าอร่อยพอๆ กับเจ้าดังๆ เจ้าหนึ่งที่อยู่ในหลายๆ ห้างเลยทีเดียว ร้านของเพื่อนผมตั้งอยู่แถวๆ สี่แยกบ้านแขก หลังจากที่เรียนจบ ป.ตรีมาด้วยกัน ก็แยกย้ายกันไปทำงาน เพื่อนผมก็อยู่ในโรงงานแถวๆ บางปะอินมานานกว่า 20ปี ปล่อยให้พ่อกับแม่ขายข้าวหน้าเป็ด จนกระทั่งวันหนึ่ง ก็ขายไม่ไหว และร้านก็ต้องปิดตัวลงไป ข้าวหน้าเป็ดที่แสนอร่อยร้านนึง ในราคาทีคนธรรมดาสามารถจับต้องได้ ก็หายไปจากประเทศไทย...
เคยถามเพื่อนผมเหมือนกัน ว่าทำไมไม่สืบต่อธุรกิจครอบครับ เพื่อนก็บอกว่าพ่อกับแม่ บอกว่าอาชีพที่ทำมันลำบากมาก เป็นอาชีพของคนที่ไม่มีความรู้เขาทำกัน เพราะว่า พ่อกับแม่เพื่อนไม่จบชั้นประถม เลยอยากให้ลูกๆ เรียนหนังสือสูงๆ เท่าที่จะทำได้ และได้อาชีพการงานที่ดีกว่าที่พ่อ แม่ทำ จะได้ไม่ลำบาก ซึ่งก็มีความคิดคล้ายๆ กันหมด ไม่ว่าจะเป็น พ่อแม่ของผมเองก็เช่นกัน แต่สำหรับผมต่างไปตรงที่ว่า พ่อผมก็ทำงานเป็นลูกจ้างเขามาตลอดทั้งชีวิต ส่วนแม่ผมก็เป็นแม่ค้าขายเสื้อผ้าตามตลาดนัด ซึ่งเคยเหมือนกันที่จะสืบต่อธุรกิจของแม่ แต่ว่าแม่ก็ไม่ให้ ไล่แต่ให้ไปสมัครงาน บางครั้งก็ไม่ค่อยจะเข้าใจผู้ใหญ่เหมือนกัน ทำไมถึงอยากให้ลูกๆ ไปเป็นลูกจ้างเขาจัง ทำไมไม่อยากให้ลูกเป็นเจ้าของกิจการของตัวเองไม่เข้าใจจริงๆ
เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อยๆ จนตอนนี้ผมเองก็เกินกว่าความเป็นผู้ใหญ่แล้วมองย้อนกลับไปในอดีต และมองคนที่อยู่รอบข้าง น้องๆ รุ่นใหม่ในที่ทำงาน บางคนพ่อกับแม่ก็มีร้านอาหารบ้าง มีร้านก๋วยเตี๋ยวชื่อดังบ้าง ก็หวังดีว่าถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้สืบทอดธุรกิจต่อจากพ่อแม่ ด้วยความที่พ่อแม่ผมไม่มีกิจการใดๆ ส่งต่อให้และตัวเองก็รับจ้างเขามาตลอดชีวิต จึงอยากให้น้องๆ รุ่นใหม่รักษาธุรกิจของครอบครัวเอาไว้ แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้รับความสนใจจากเขามากเท่าไหร่ อาจจะเป็นเพราะว่าเป็นเด็กพึ่งจบใหม่ ยังอยากทำงานในสายอาชีพที่ตัวเองเรียนจบมา และอาจจะเห็นว่าอาชีพที่พ่อแม่ทำอยู่นั้นลำบาก และจะเป็นอาชีพสุดท้ายที่จะเลือกทำ ผมเองก็เข้าใจในความลำบากของพ่อแม่ แต่ถ้าเราเป็นลูก เราก็ควรที่จะได้เคยช่วยเหลือพ่อแม่ทำอยู่บ้าง ดังนั้นการหาวิธีการต่อยอดทางธุรกิจ โดยนำความรู้ที่ได้เรียนมา นำมาต่อยอดร่วมกับธุรกิจที่บ้านเช่นนำเทคโนโลยีเข้ามาช่วยบริหารจัดการ นำความรู้ที่ได้เรียนมาปรับปรุงคุณภาพของสินค้า/บริการ โดยเราอาจจะไม่ต้องลงมือทำเองในทุกขั้นตอน
แต่เราจะเป็นผู้บริหารแทน เพราะว่าถ้าเราเคยช่วยพ่อกับแม่ทำงานในทุกๆ ขั้นตอนมาแล้ว รู้อยู่แล้วว่าต้นทุนเท่าไหร่ ซื้อวัสดุมาจากไหน แต่ละวันขายได้เท่าไหร่ กำไรเท่าไหร่ ขั้นตอนไหนที่จะต้องเป็นความลับ ขั้นตอนไหนสามารถเปิดเผยได้ ขั้นตอนไหนที่ต้องปรับปรุง ขั้นตอนไหนที่สามารถนำเทคโนโลยีมาต่อยอดได้ อะไรคือสิ่งที่พ่อกับแม่ขาดไป แต่ว่ามีในรุ่นของเรา ก็นำมาปรับปรุงเปลี่ยนแปลงให้เป็นไปตามยุค ตามสมัย นำหลักการทางสถิติ ที่ได้เรียนมา มาจับกับธุรกิจที่บ้าน อะไรประมาณนั้น
หวังเป็นอย่างยิ่งว่าบล๊อกนี้ จะช่วยให้ลูกๆ เด็กยุคใหม่ เลือกอาชีพเพื่อต่อยอดธุรกิจของพ่อแม่เป็นอันดับแรก ก่อนที่จะเลือกไปทำงานกับคนอื่นในอาชีพที่ตัวเองได้เรียนมาแต่ก็เป็นได้แค่ "ลูกจ้าง" บ้าง อย่าให้ธุรกิจของครอบครับเราจบลงในรุ่นพ่อแม่เราเลย หรือจะพูดให้ถูกคือ ธุรกิจนั้นจบลงในรุ่นเรานั่นแหละ เพราะเราไม่ต้องการที่จะทำต่อ...
#อย่าให้จบในรุ่นเรา
#ทุกอาชีพมีเกียรติ
By: KCAN
ช่วงนี้ไม่ได้ไปไหนเลยอยู่แต่บ้านอย่างเดียว สาเหตุจากที่เมื่อคุณแม่อายุมากขึ้น ก็ทำให้เดินทางลำบาก เลยได้แค่อยู่แต่ที่บ้านดูแต่ ซีรีย์เกาหลี 555 ทั้งเสาร์ ทั้งอาทิตย์ มันก็มีข้อดีคือประหยัดเงิน เพราะไม่ค่อยได้ใช้เงินเท่าไหร่
และช่วงนี้ก็น่าจะมีปัญหาบางอย่างเกิดกับลูกสาว ที่พึ่งจะเริ่มทำงานครั้งแรกและเหมือนจะมีปัญหาที่ทำงานนิดหน่อย หรือเปล่า หรือว่างานเยอะเกิน เพราะดูลูกสาวเศร้าๆ ลงไปเยอะ คนเป็นพ่อ กับแม่ก็ได้แค่เป็นกำลัใจให้ห่างๆ อย่างห่วงๆ คิดว่า พ่อกับแม่ของลูกใครก็คงจะคิดเช่นนั้นเหมือนๆ กัน แต่ว่าถ้าเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเขาแบบใกล้ชิด เหมือนสมัยเป็นเด็ก ก็คงจะไม่ค่อยดี เพราะจะทำให้เขาไม่โตเป็นผู้ใหญ่เสียที เลยขอช่วยให้คำปรึกษาอยู่ห่างๆ จะดีกว่า เช่นโพสต์ ข้อคิด คำสอน ต่างๆ ไปตาม Social ที่เขาเป็นเพื่อนกับเรา เฝื่อว่าเขาจะเห็น
และให้เขาทำใจได้ ว่าชีวิตการทำงานมันก็เป็นแบบนี้แหละ และอยากได้ลูกสาวคนเดิมที่ร่าเริงกลับมา เรื่องทำงานก็สำคัญ แต่ว่าเรื่องจิตใจสำคัญกว่าเยอะ อย่างที่คนโบร่ำ โบราณ เคยพูดเอาไว้ว่า "คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก" แต่ก็ขอไม่ชี้นำ และให้เขาตัดสินใจในชีวิตของเขาเองจะดีกว่า
ณ อุทยานแห่งชาติน้ำตกสามหลั่น จังหวัดสระบุรี 12-13 พ.ย 65
งานให้อาจารย์วันจันทร์หน้า ต้องรีบปั่นงาน ส่วนคนโตที่พึ่งได้งานทำ ก็บอกว่าเพื่อนนัดกันไปฉลองที่เขาได้งานทำแล้วกันที่ฟิวเจอร์ฯ นัดเอาไว้แล้วด้วย คุณแม่ก็เลยอกหัก แต่ก็ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจ ก็ยังตั้งหน้าตั้งตาเตรียมข้าวของเครื่องใช้ รวมทั้งเต้นท์ และอื่นๆ ที่จำเป็น จากนั้นก็หันมาหาผม ซึ่งก็กะเอาไว้อยู่แล้ว 555 เลยถามว่าจะไปกางเต้นท์ที่ไหนล่ะ ภรรยาผมก็บอกว่าแถวสระบุรี นครนายกนี่แหละพอแล้ว ไม่ต้องไปไกลมาก เลยถามว่าที่ไหนละ น้ำตกเจ็ดคตโป่งก้อนเส้า หรือว่าที่ไหน ซึ่งภรรยสผมก็บอกว่าที่ไหนก็ได้ เอาเป็นว่าตอนนี้ชีวิตต้องการธรรมชาติ (โอ้โห... ชีวิตต้องการธรรมชาติ 555)
ก็บอกว่าเอาไว้บ่ายๆ ค่อยไปแล้วกัน ถ้าสระบุรีไม่ไกลมาก ขับรถชั่วโมงครึ่งก็ถึงจากที่บ้าน ภรรยา ผมก็ถามว่าแล้วจะไปกางที่ไหนล่ะ ก็เลยบอกว่าถ้าให้ผมเป็นคนเลือก ก็ในอุทยานแห่งชาติน้ำตกสามหลั่น อยู่แค่ในตัวเมืองสระบุรีเอง ถ้าไปน้ำตก 7-คต ต้องเลยขึ้นไปที่อำเภอแก่งคอย หรืออีกประมาณ 40-50กม.
ภรรยา ผมก็สอบถามว่าเคยไปมาแล้วไม่ใช่รึ มันไม่มีอะไรเลยนะเป็นที่โล่งๆ เฉยๆ และก็อยู่ติดถนนด้วยจำได้อยู่ ผมเลยบอกว่าก็ใช่นะ แต่ก็ไม่ติดถนนขนาดนั้น และนั่นก็ 10กว่าปีมาแล้วตั้งแต่ลูกๆ ยังอายุ 4-5ขวบเอง นี่ผ่านมานานแล้ว เขาก็น่าจะปรับปรุงใหม่แล้วหรือเปล่า เข้าไปดูรีวิวเขาก็บอกว่าโอเคสวยอยู่ มีอ่างเก็บน้ำด้วย สามารถปันจักรยามรอบอ่างเก็บน้ำได้ด้วย ภรรยาผมเขาก็เงียบไป
จากนั้นประมาณ เกือบบ่ายโมงหลังจากที่ทยอยขนของที่คุณเธอเอามากองๆ ไว้เข้าไปเก็บเอาไว้ในรถแล้ว ก็ไปบอกภรรยาว่าจะไปกันหรือยัง ปรากฏว่าหลับซะงั้น... แถมบอกว่า ก็ขับรถแค่ ชั่งโมงครึ่งเองไม่ใช่รึ ค่อยออกซักบ่าย 3โมงก็ได้ ไปตอนนี้ก็ร้อนอ่ะซิ... งงไหมครับ เอาใจลำบากจริงๆ ผู้หญิงนี่ เมื่อ 3ชั่งโมงก่อนยังกะตือรือล้นอยากไปหาธรรมชาติมาก หรือที่ที่เราแนะนำจะไม่ถูกใจ แต่ประมาณบ่ายสองกว่า คุณภรรยาก็ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำและก็บอกว่าให้ออกเดินทางได้แล้ว จึงขับรถออกจากบ้านมายังไม่ทันถึงไหนเลย ก็แวะตลาด เพื่อซื้อเสบียงขึ้นไปทำกินกัน ทั้งมื้อเย็น และมื้อเช้าของวันพรุ่งนี้ แถมยังได้แวะอีก 2 ร้านซะดวกซื้อ ตลอดทางไปอุทยาน เพราะลืมนั่น ลืมโน่น ลืมนี่ 555 ทั้ง กย. 15 น้ำแข็ง เครื่องดื่มก็ต้องไปซื้อใกล้ๆ ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวละลาย เดี๋ยวไม่เย็น กว่าจะถึงก็ 5โมงเย็น
ปรากฎว่าที่ในอุทยานมีร้านค้าสวัสดิการ มีทุกอย่างที่จำเป็นสำหรับการแคมปปิ้งจำหน่าย รวมถึงอาหารต่างๆ ด้วย แต่ปัญหาที่สำคัญก็คือ เรื่องการขนของ จากที่จอดรถไปยังจุดที่จะตั้งแคมป์ค่อนข้างจะไกล เรียกว่าเกิน ครึ่งกิโลเมตร ควรจะมีรถเข็นไปด้วยอย่างยิ่ง อุทยานแห่งชาติน้ำตกสามหลั่น เหมือนเขาจะทำใหม่ ดูดีมาก ภรรยาผมเห็นแล้วก็เลยเริ่มจะอารมณ์ดีขึ้น หรือว่าได้ใกล้ชิดกับธรรมชาติก็เลยอารมณ์ดี หลังจากได้ที่เหมาะก็เริ่มกางเต้นท์ และก็ทยอยขนของ โดยเริ่มจากพวกโต๊ะ เก้าอีก เตาแก๊ส เพื่อให้ภรรยาเขาเตรียมอาหารก่อน จากนั้นก็จะเป็นเครื่องนอนต่างๆ และตามด้วยอุปกรณ์ส่องสว่าง
กว่าจะได้กินข้าวในวันนั้ก็เกือบๆ 1ทุ่ม เป็นหมูกะทะตามแบบภรรยาผม ก็อร่อยดีครับ ประมาณ 2ทุ่มก็ขนหม้อ จาน ขาม กะทะ ไปล้าง จากนั้นก็อายน้ำอาบท่า และกลับมาดื่นเครื่องดื่มเย็นๆ ที่ทางอุทยานเขาไม่อนุญาติให้นำเข้าไป แต่ๆ มันจำเป็นครับ ไม่ใช่ว่าติดหรืออะไรนะครับ ในส่วนนี้ก็อยากให้ทางอุทยานเข้าใจด้วยนิดหน่อย เพราะสำหรับผมแล้วมันคือยานอนหลับชั้นดีเลยทีเดียว ขอซัก 1-2กระป๋องเพื่อให้หลับง่าย เพราะมันแปลกที่ และมีเสียงลม เสียงสัตว์ต่างๆ ที่ออกหากินตอนกลางคืนด้วย เพื่อการนอนหลับจริงๆ ของร่างกาย
ทำบุญ ทำบุญ ทำบุญ. . .
วันนี้เป็นวันที่ล๊อตเตอรี่ออก เมื่อวานตอนเย็นลูกเปิดเดี่ยว 13 ให้ดู แล้วก็ขำมากมายสไตล์คุณโน๊ต อุดม โดยเฉพาะช่วงวิจารณ์นายกฯ ชอบที่สุดก็ตรง "ทำใจ ทำใจ ทำใจ" นี่แหละ วันนี้เลยขอมาทำบุญ ทำบุญ ทำบุญ ให้ท่านซักหน่อย เฝื่อว่าท่านจะดีดตัวออกไปจากเครื่องบินประเทศไทยซักที 555 แนะนำให้ไปอยู่ดูไบนะครับ หลังจากดีดตัวออกไปแล้วอ่ะ
วันนี้คุณภรรยาเขาเลือกมาที่วัดพระยาสุเรนทร์ ซึ่งที่ดูในแผนที่ Google แล้วก็ไม่ใกล้ไม่ไกลเท่าไหร่จากบ้าน บอกตรงๆ แต่บอกเลยว่าผมไม่เคยมาเหมือนกัน ปกติก็จะไปแต่วัดแถวบ้าน วันนี้มาซะไกลเลย สอบถามว่าทำไมต้องวัดนี้ เพื่อนชวนหรือว่ายังไง ภรรยาผมบอกว่ามาจาก Tiktok. . . งงไปเลยครับ เลยถามต่อว่า ใน Tiktok เขาว่ายังไงถึงได้อยากมา
ภรรยาบอกว่าเขามีงานทอดกฐิน โดยมีเบลล่ามาเป็นประธาน ก็เลยยิ่งงงไปใหญ่ เลยสอบถามต่อว่า เป็นติ่งเบลล่าตั้งแต่เมื่อไหร่? อยู่กันมา 20กว่าปีไม่เคยเห็นว่าจะชอบดารามากมายขนาดว่าอยากไปเจอเขาเลย พอถามเสร็จ แม่คุณก็หันมามองแล้วก็ถามกลับมาว่า ตกลงจะพาไปหรือเปล่า ??? ผมก็เลิกถามแล้วก็เดินไปอาบน้ำแต่งตัว...
ประมาณ 10โมงเศษ ก็มาถึงที่วัด ก็ต้องบอกว่าวัดสวยดีครับ งานทอดกฐินก็จัดใหญ่เลย ผมก็เดินถ่ายรูปเล่นไปเรื่อยๆ และก็เดินตามคุณภรรยาไปไหว้หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ และก็ไหว้พระประธานในโบสถ์ และสุดท้าย ท้ายสุดก็มาจบที่ท่านท้าวเวชสุวรรณ... (นึกเอาไว้อยู่แล้ว) ว่ามาทำไม แต่เอาเบลล่ามาอ้าง 555 แถมโมโหให้เราอีกมันน่าไหม
แต่ก็คิดว่ามาทำบุญแล้ว อย่ามีปัญหากันจะดีกว่า ความสุขของเขา และก็มีส่วนหนึ่งที่เป็นความสุขของเราด้วย แค่ไม่ใช่เรื่องของตัวเลข แต่เป็นเรื่องการได้มาในสถานที่ใหม่ๆ ที่ยังไม่เคยได้มา ได้ถ่ายรูปได้ทำบุญ และอืนๆ แค่นี้ก็โอเคแล้ว
พาหลานสาวไปร่องเรือเจ้าพระยา
"ประสบการณ์สร้างคน และคนสร้างชาติ. . ." คำพูดที่ไม่รู้ว่าเป็นของใครแต่ว่า ภรรยาของผมเขาชอบมาก และชอบสร้างประสบการณ์ใหม่ๆ ให้กับคนที่อาจจะไม่ค่อยจะได้มีโอกาส ที่จะทำสิ่งนั้นๆ ได้ด้วยกลายๆ ปัจจัย
ก่อนอื่นก็ต้องขอออกตัวเอาไว้ก่อนนะครับว่าครอบครัวผมไม่ใช้คนที่ร่ำรวยมากมายอะไร ก็เรียกว่าพอมีกินมีใช้เหมือนๆ กับหลายๆ ครอบครัว มีเงินเก็บไม่มากไปกว่าหนี้สิ้นที่มี แค่ว่าเป็นหนี้บ้านที่อยู่ในระบบ เลยเสียอัตราดอกเบี้ยเป็นปกติ สวนหนี้อื่นๆ จะมีบัตรเครดิตบ้างเป็นครั้งคร่าวที่หมุนเงินเดือนไม่ทัน เช่นค่าเทอมลูก 2 คน มาเก็บตอนเดือนที่รถเสีย อะไรประมาณนั้นครับ
ส่วนการพาหลานสาวกับน้องชายมาร่องเรือแม่น้ำเจ้าพระยาในครั้งนี้ก็เป้นเพราะว่าโชคช่วย โดบภรรยาผมเขาเป็นแนวๆ เสี่ยงโชคอยู่แล้ว งวดนึงจะซื้อล๊อตเตอรี่เก็บเอาไว้อย่างน้อยๆ ก็มี 5ใบ หรือเดือนละไม่เกิน 1,000บาท เขาก็จะพูดคล้ายๆ กับพ่อผมบอก ว่าเฝื่อโชควิ่งชน แต่พ่อผมก็จะซื้อเอาไว้แค่งวดละ 1-2ใบเท่านั้นในสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ แต่ว่าสำหรับผมเคยมีหมอดูมาทำนายทายทักว่าเป็นคนที่ไม่ค่อยจะมีเรื่องโชคเท่าไหร่ ถ้าจะมีก็ต้องทำเอาสร้างเอาเองเท่านั้น ดังนั้นผมเลยเป็นคนที่ไม่ค่อยจะซื้อล๊อตเตอรี่เท่าไหร่ นอกจากนานๆ ครั้ง เดือนละ 1ใบ หรือ 2เดือน 1ใบ เรียกว่าไม่ค่อยจะอินกับเรื่องพวกนี้ ซึ่งแต่ต่างกับกับภรรยาผมมากๆ ในเรื่องนี้
แต่ว่าในครั้งนี้ ภรรยาผมอาจจะพูดถูก เพราะว่าแกถูกล๊อตเตอรี่ รางวัลเลขท้าย 3ตัว 3ใบ โดยเป็นการเลือกจากหลานสาวผมเอง ก็ไม่รู้ว่าไม่ซื้อกันตอนไหน แต่พอถูกแล้ว ภรรยาผมก็สอบถามหลานสาวว่าอยากได้อะไร หลานสาวก็บอกว่าไม่อยากได้ แต่ภรรยาก็บอกว่าจะพาไปกินข้าวแล้วกัน
และนั่นก็เป็นที่มาของการมาร่องเรือในครั้งนี้ ซึ่งก็มาด้วยกัน 6คน โดยมีลูกสาวผมมาด้วย 2คน และน้องชายผมอีกหนึ่งคน โดยครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่ 3 สำหรับผม ภรรยาผมเองก็เป็นครั้งที่ 3 เช่นกัน รวมถึงน้องชายผมด้วยที่มาเป็นครั้งที่ 2 ที่ได้มาร่องเรือ แต่ว่าก็เป็นครั้งแรกของลูกสาวทั้ง 2คนและหลานสาวด้วย
ซึ่งประสบการณ์แรกของเขา ก็ดูน่าตื่นเต้นไม่น้อย โดยขึ้นเรือที่ท่าน้ำ River City และก็วิ่งไปทางด้านสะพานพระรามแปด จากนั้นก็กลับเรือ วิ่งย้อนกลับไปทาง สะพานกรุงเทพ และก็กลับเรืออีกครั้งที่ เอเชียทีค ก่อนที่จะกลับมายังท่าเรือ River City โดยปรมาณ 2ชั่วโมงเศษ
ลูกสาวเองก็บอกว่าสวยมากๆ และเหมือนว่าเมืองหลวงของเรา จะถูกแบ่งแยกโดยสะพานพุทธ ด้านนึงจะดูเป็นแบบวัฒนธรรม อีกด้านนึงเป็นแนวอาคารสูงมากแบบต่างประเทศ สวย 2แบบเลย จะพาเพื่อนๆ มาอีกแน่ๆ
By: KCAN
By: KCAN